رستاخيز انرژيها
الَّذي جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (يس/80)
همان کسي که براي شما از درخت سبز، آتش آفريد و شما بوسيله آن، آتش ميافروزيد.
در بين مفسران مشهور است که اين آيه به دو درخت مرخ و عفار اشاره دارد که هرگاه به يکديگر ساييده شوند، مشتعل ميگردند.
در قديم براي تهيه آتش، قطعهاي از شاخه اين درخت و قطعهاي از شاخه آن درخت را ميگرفتند و با اين که سبز و تر بودند، عفار را در زير و مرخ را در روي قرار داده، به يکديگر مي ساييدند و هر دو به اذن خدا آتش ميگرفتند.
در کنار اين تفسير اما تفسير دقيقتري نيز وجود دارد و آن اين که يکي از کارهاي مهم گياهان، کربنگيري از هوا و ساختن سلولز نباتي است. اين سلولز ياختههاي گياهان، گاز کربنيک را از هوا گرفته، آن را تجزيه ميکند، آنگاه اکسيژن آن را آزاد کرده، کربن را در وجود خود نگاه ميدارد و سپس آن را با آب ترکيب کرده، چوب درختان را از آن ميسازد.
نکته مهم اما اين است که طبق گواهي علوم طبيعي، هر ترکيب شيميايي که اجسام مييابند، يا بايد با جذب انرژي اصلي توأم باشد يا آزاد کردن آن.
بنابراين هنگامي که درختان به کار کربنگيري مشغولند، طبق اين قانون، به وجود يک انرژي احتياج دارند که گرما و نور آفتاب است، به اين ترتيب، به هنگام تشکيل چوب درختان، مقداري از انرژي آفتاب نيز در آنها ذخيره ميشود و هنگامي که چوبها را ميسوزانيم، آن انرژي ذخيره شده آزاد ميگردد؛ زيرا بار ديگر کربن با اکسيژن هوا ترکيب ميشود و گاز کربن را تشکيل ميدهد و اکسيژن و ئيدروژن(آب) آزاد ميگردد.
اينکه ميگويند مبدأ همه انرژيها در کره زمين،انرژي خورشيد است، از همين رو است. همچنين در اينجا به رستاخيز انرژيها ميرسيم و ميبينيم نور و حرارتي که در اين فضا پراکنده ميشود و برگ درختان و چوبهاي آنها را نوازش و پرورش ميدهد، هرگز نابود نشده و نميشود؛ بلکه تغيير شکل ميدهد و دور از چشم ما انسانها در درون ذرات چوب و شاخ و برگ درختان پنهان ميشود و هنگامي که شعله آتشي به يک تکه چوب ميرسد، رستاخيز آنها شروع ميشود و تمام آنچه از انرژي آفتاب در آن پنهان بوده، در آن لحظه حشر و نشور ظاهر ميگردد، بي آنکه چيزي به اندازه روشنايي يک شمع در يک زمان کوتاه از آن کم شده باشد.(تفسير نمونه، ج18)/انتهاي پيام/