آهاي رهگذر! بگذار و بگذر

قالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنينَ، قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْئَلِ الْعادِّينَ (مومنون/112 و 113)

خداوند مي‌فرمايد: چند سال در روي زمين توقف کرديد؟ در پاسخ مي‌گويند: تنها به اندازه يک روز، يا قسمتي از روز! از آنها که مي‌توانند بشمارند بپرس.

منظور از توقف در روي زمين در اين آيات، زندگي دنيوي و حيات پيش از مرگ است. خداوند از دوزخيان مي‌پرسد: شما چند سال در روي زمين توقف کرديد و آنها زندگي دنيوي خويش را در مقايسه با زندگي آخرت و نعمتهاي جاودان و مجازاتهاي نامحدودش به قدري کوتاه مي‌بينند که در پاسخ مي‌گويند: ما تنها به اندازه يک روز يا حتي کمتر از آن در دنيا توقف داشتيم.(نمونه، ج14)

در روايتي از پيامبر(ص) مي‌خوانيم: خداوند وقتي اهل بهشت را وارد بهشت و اهل جهنم را داخل جهنم مي‌کند، به اهل بهشت مي‌فرمايد: چقدر در زمين زندگي کرديد؟ مي‌گويند: يک روز يا بخشي از يک روز.

مي‌فرمايد: در يک روز يا بخشي از آن چه خوب تجارتي کرديد؛ که رحمت و خشنودي و بهشت مرا کسب کرديد؛ پس در  آن جاودانه بمانيد.

آنگاه به اهل دوزخ خطاب مي‌فرمايد: اي دوزخيان! چقدر در دنيا زندگي کرديد؟ مي‌گويند: يک روز يا قسمتي از يک روز، پس مي‌فرمايد: چه بد تجارتي کرديد در يک روز يا کمتر از آن که آتش و غضب مرا کسب کرديد؛ پس در آن جاودانه بمانيد.(الميزان، ج15)

/انتهای پیام/