وصيتهاى پيامبر(ص) به على(ع)
«حماد بن عمر» از حضرت امام صادق(ع) روايت كرده است كه آن بزرگوار توسط پدران گرامى خود، از امير مؤمنان على (ع) نقل كرده است كه پيامبر (ص) به او فرمود:
اى على: به تو وصيتى مىكنم كه آن را نگهدار و رعايت كن و تا وصيت مرا نگه مىدارى و رعايت مىكنى همواره در خير خواهى بود.
اى على: هر كس خشمى را كه مىتواند ابراز و اعمال نمايد فرو برد خداوند روز قيامت به او امن و امانى عطا مىفرمايد كه لذت آن را در مىيابد.
اى على: برترين جهاد آن است كه انسان صبح كه برمىخيزد در صدد ظلم و ستم به كسى نباشد.
اى على: هر كس مردم از زبان او بترسند از دوزخيان است.
اى على: بدترين مردم كسى است كه مردم از بيم بدگوئى و بدزبانى او احترامش كنند و بدى او نقل شود.
اى على: بدترين مردم كسى است كه آخرتش را به دنيايش بفروشد، و بدتر از آن كسى است كه آخرتش را براى دنياى ديگرى بفروشد.
اى على: هر كس عذر خواهى را چه راستگو باشد چه دروغگو، نپذيرد به شفاعت من نائل نمىشود.
اى على: خداى متعال دروغ را در كار خير و اصلاح (ميان افراد) دوست مىدارد و راستگوئى را در فساد و فتنهگرى دشمن مىدارد.
اى على: كسى كه نه از دينش سودى مىبرى و نه از دنيايش در همنشينى او خيرى براى تو نيست، و آنكه حقى براى تو نمىشناسد و رعايت نمىكند تو نيز مراعات او مكن و احترامى هم ندارد.
اى على: خداوند بهشت را بر هر دشنام گوى بد زبان كه باكى ندارد چه بگويد و چه بشنود، حرام فرموده است.
اى على: خوشا آنكه عمرش طولانى و كردارش نيكو باشد.
اى على: شوخى و مزاح مكن كه شكوه و درخشندگى تو از بين مىرود، و دروغ مگو كه نور تو نابود مىشود، و از دو صفت بپرهيز: ملالت و تنبلى؛ زيرا اگر ملول و آزرده شوى بر حقى صبورى نمىتوانى، و اگر تنبلى كنى حقى را نمىتوانى ادا نمائى.
اى على: براى هر گناهى توبهاى وجود دارد جز بداخلاقى، كه دارنده آن هر وقت از گناهى نجات يابد به گناهى ديگر مبتلا مىشود.
اى على: كسى كه ملالت و دلتنگى بر او چيره گردد راحتى از نزد او كوچ مىكند.
اى على: آفت و آسيب شرافت و شخصيت، فخرفروشى است.
اى على: كسى كه از خداى متعال بترسد همه چيز از او مىترسد، و كسى كه از خداوند نترسد خداوند او را از همه چيز مىترساند.
اى على: مؤمن كسى است كه مسلمانان او را بر جان و مال خود امين شمارند، و مسلمان كسى است كه مسلمين از دست و زبان او به سلامت باشند، و مهاجر كسى است كه از گناهان هجرت و دورى نمايد.
اى على: محكمترين دستاويز ايمان دوستارى به خاطر خدا و دشمنى به خاطر خداست.
اى على: خداى متعال بوسيله اسلام نخوت و تكبر جاهليت و نازيدن آنان را به پدران، از ميان برداشت، آگاه باشيد
اى على: هر كس علمى فرا گيرد تا بوسيله آن با جاهلان بستيزد، يا با عالمان جدل انگيزد، يا مردمان را به سوى خويش فرا خواند، او از دوزخيان است.
اى على: وقتى بندهاى مىميرد مردم مىگويند چه بر جاى گذاشته است، و فرشتگان مىگويند چه پيش فرستاده است.
اى على: دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است.
اى على: مرگ ناگهانى براى مؤمن موجب راحت و براى كافر مايه افسوس و حسرت است.
اى على: خداى متعال به دنيا وحى فرمود: خدمت كن به كسى كه به من خدمت مىكند و در رنج و مشقت بيانداز كسى را كه به تو خدمت مىكند.
اى على: دنيا اگر نزد خداى متعال به قدر بال پشهاى ارزش داشت به كافر يك جرعه آب نمىنوشانيد.
اى على: هيچكس از پيشينيان و آيندگان نيست جز آنكه روز قيامت آرزو مىكند كاش از مال دنيا جز به قدر گذران به او داده نمىشد.
اى على: بدترين مردم آن است كه به قضا و قدر الهى اعتراض داشته و خدا را در قضاى او (به ستم و نادرستى) متهم سازد.
اى على: ناله مؤمن (در حال بيمارى) ثواب سبحان اللّه گفتن دارد، و فرياد او ثواب لا اله الا اللّه گفتن، و خوابش در بستر (بيمارى) عبادت محسوب مىشود، و پهلو به پهلو شدنش جهاد در راه خدا، و چون شفا يابد در ميان مردم راه مىرود در حالى كه همه گناهان او آمرزيده شده است.
اى على: اگر به من پاچه (بىارزش گوسفندى) هديه شود مىپذيرم، و اگر براى صرف پاچه (بىارزشى) دعوت شوم مىروم.
اى على: بد اخلاقى شوم و نامبارك است، و اطاعت زن موجب پشيمانى است.
اى على: خداوند دعا را در حالى كه دل غافل و بىتوجه باشد نمىپذيرد.
اى على: خواب عالم برتر از عبادت عابد است.
اى على: دو ركعت نماز عالم برتر از هزار ركعت نماز عابد است.
اى على: عقل آن است كه بوسيله آن بهشت بدست آيد و رضاى خداوند رحمان خواسته شود.
اى على: نخستين آفريدهاى كه خداى متعال آفريد عقل است، و به او فرمود: رو كن و پيش آى. و او پيش آمد، سپس به او فرمود: پشت كن و برگرد. و او برگشت، و خداوند فرمود: سوگند به عزت و جلالم كه مخلوقى نيافريدهام كه نزد من محبوبتر از تو باشد، به جهت تو مىگيرم و به جهت تو عطا مىفرمايم، و بوسيله تو پاداش مىدهم و بوسيله تو كيفر مىكنم.
اى على: خير و فايدهاى در گفتار نيست مگر با عمل، و در ظاهر نيست مگر با باطن، و در مال و ثروت نيست مگر با بخشش و سخاوت، و در راستى نيست مگر با وفا، و در فقه نيست مگر با پارسائى، و در صدقه نيست مگر با قصد و نيت، و در زندگى نيست مگر با سلامتى، و در وطن نيست مگر با امنيت و شادمانى.
منبع: کتاب نصايح