پاييز جنبش سبز در بهار سال تحصيلي

پاتوق شیشه ای- خبرنامه دانشجویان ایران به قلم فرزانه ولي نژاد مقاله ای درارتباط با تاریخچه دانشگاه و تفکرات غالب آن می نویسد:

هنوز مدت زیادی از تفکر تولد اسلامی در دانشگاه نمی گذرد . از سالهای سردی که تفکر غالب در اکثر دانشگاه های کشور متأثر از گفتمان چپ و فضای مارکسیستی ، دانشگاه ها را به مرکز اصلی رشد حزب توده و تفکر کمونیستی تبدیل کرده بود. از روزهایی که در سال 1321 ، نخستین انجمن اسلامی دانشجویان توسط  5 نفر از دانشجویان مؤمن و مسلمان برای مقابله با تفکرات و تحرکات کمونیست ها و نهادینه کردن اصول و عقاید اسلامی دردانشکده ی پزشکی دانشگاه تشکیل شد . دانشجویان مذهبی که با حضور مذهبی که با حضور هزاران کمونیست و بهایی در دانشگاه حتی برای برپاداشتن نماز با مشکل روبرو بودند ، انجمن اسلامی دانشجویان را به امید احیای اسلام در دانشگاه ایجاد کردند.

موج جنبش دانشجویی مسلمان شکل کرفت و در گذر سالها با سپری کردن 13 آبان ها و 16 آذر ها و تحمل مصایب و جراحت ها تا بهمن 57 پیش رفت و با چشم نجیب خود ، پیروزی انقلاب اسلامی ایران را تماشا کرد . جنبشی که 36 سال قبل از پیروزی انقلاب با اقلیت محض حرکت خود را در آغز کرد و با ظرفیت های فراوانی که در دل گفتمان اسلامی ـ ایرانی خود داشت ، در جریان نهضت امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی و حوادث پس از آن به یکی از تأثیر گذارترین نهاد های جامعه تبدیل شد.

تا جایی که در جریان تسخیر لانه ی جاسوسی که پیام آزادی خواهانه ی آن پایه های کاخ سفید را لرزاند ، کارتر که در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری قرار داشته است ، با اشاره به تسخیر سفارت خانه ی کشور متبوعش بدست جوانان ایرانی ، به رئیس ستاد انتخاباتی خود می گوید : عجیب است که سرنوشت انتخابات ریاست جمهوری کشور بزرگ ما نه در شیکاگو یا نیویورک ، بلکه در تهران تعیی می شود.

بگذریم که سال ها بعد ، دزدان نام انجمن اسلامی در سایه ی دولتی اصلاح طلب (!!!) مبارزه با امپریالیسم و صهیونیسم را فراموش کرده و نخستین هدف تشکیل انجمن اسلامی یعنی اقامه ی نماز را از یاد برده و با پایمال کردن خون شهیدان 16 آذر ، دست در دست قاتلان آنها ، نظام مقدس جمهوری اسلامی را پشت سر نهاده و از هیچ کوششی در راه تضعیف نظام و انقلاب دریغ نکردند ؛ از کودتای نافرجام 18 تیر تا آشوب های جسته و گریخته و لاابلای گری هایی که پیش از این درد انشگاه سابقه نداشته است.

و ایده ها و ایدئولوزی های تأسف باری که باعث افول و انحراف شاخه هایی از جنبش دانشجویی شد و این آخری که در جریانی شرم آور ، نگاه کثیف و حریص قدرت طلبان بر پیکر نجیب دانشگاه و دانشجو  دوخته شد و بستر مستقل و آزادی خواه دانشگاه را ابتدا به ستادهای انتخاباتی و سپس به میدان های کودتا تبدیل کرد.

چقدر زشت بود رویش علف های هرز جنبش سبز در دشت دانشگاه...

چقدر تأسف بار بود توزیع نشریات سفارشی ستاد های انتخاباتی در راهرو های دانشکده ها . . .

برای آنهایی که چوب و چماق کودتا را به چنگال گرفتند ، چقدر ننگ آور بود تخریب دانشجو و دانشگاه . . .

اما

از کران تا به کران لشگرظلم است ولی

از ازل تا به ابد فرصت درویشان است

رنگ سبز لجنی در دانشگاه به خرابه های مسجد ضرار پیوست و زبان چوب و چماق لال شد .

تئوریسین های کودتای سبز درپی اجرای سناریویی اشتباه ، بازیگران خود را نابود کردند. با کج فهمی های ایدئولوژیک ، جایگاه مردمی خود را از دست دادند. با بد اخلاقی های انتخاباتی ، شعور و فهم سیاسی را باختند.با ساختازشکنی های پی در پی ، سنگر به اصطلاح انقلابی بودن خود را ، تخریب کردند. با تبدیل تریبون نماز جمعه به صدای تبلیغاتی عناصر زاویه دار با نظام ، نماز جمعه را هم از دست دادند. و دست آخر با زری پا گذاشتن فرمان امام (ره) مبنی بر احیای روز قدس با هدف مبارزه با صهیونیسم جهانی و تبلیغ روز قدسی با پیام کودتای سبز ، ادعای دروغ خط امامی بودن خود را هم بر آب زدند. و باز هم غافلانه ، پیوستن خود را به زباله دان جزیان های سیاسی باور نکردند و در این مدت از تمام توات خود بهره جستند تا در روزهای نخستین سال تحصیلی با هیاهو و آشوب ، دانشگاه را به تعطیلی بکشانند ... اما نشد .

ظاهراً باید اعلام کرد که این باتلاق سبز ، تربون دانشگاهی خود را هم از دست داده است. ظاهراً باید بپذیرند که ظرفیت دانشگاه در برابر خشونت و بلوا ، پر شده است . دیگر دانشجو از فریاد پوچ آزادی و شعار پوک برابری سیر شده است . دیگر جنبش دانشجویی شاخه ی فاسد یک طیف منحل شده را نمی خواهد حتی اگر روزانه و بطور مخفیانه کلاس های آموزش کودتا برگزار کنند . حتی اگر برخی از اساتید دانشکده ی علوم هنوز حلقه ی دوستی خود را از این دانشجو نما ها جدا نکرده اند و حتی اگر بعضی مدیران دانشگاه هنوز نگاه مهر خود را از اینها بر نداشته  و به بازداشت شدگان اغتشاشات خرداد ماه مجوز نشریه می دهند . . .

در هر حال فرصت بازی بچه های ریش دار در دانشگاه تمام شده است و دانشجویان با نظر به افق روشن تعالی ایران و با نصب العین قرار دادن رهنمود های رهبری ، راه خود را در سرزمین کسب فهم و علم به خوبی باز می کنند./انتهای پیام/