محبت و شوق به خدا...
حب، عبارت است از ميل به چيزي و التذاذ از او، حب فرع معرفت و شناخت است، معرفت گاهي به سبب حواس ظاهره حاصل ميشود و گاهي به سبب بينايي باطني و قلبي، و معرفتي که از حواس باطن حاصل ميشود به مراتب قويتر است از حواس ظاهر.
حب به خدا يعني برداشتن پرده حجاب از قلب بطوريکه هرچه در جهان ميبيند جمال خدا را در آن چيز مشاهده ميکند، بلکه با چشم قلب به ماوراي اين جهان مينگرد.
صفات عاشقان خدا در قرآن
الف: در برابر مومنان خاضع و مهربان و در برابر دشمنان و ستمکاران سرسخت و خشن و پرقدرتند.
ب: جهاد در راه خدا بطور مستمر از برنامههاي آنهاست.
ج: در راه انجام وظيفه و فرمان خدا از ملامت هيچ ملامت کنندهاي نميهراسند.
د: از پيامبر اسلام (ص) پيروي ميکند.(آلعمران، 31/مائده،54)
عاشقان خدا در روايات
امام صادق(ع) فرمود: کسي که گناه ميکند خدا را دوست نميدارد.(بحارالانوار، ج70)
و همچنين فرمود: خالص نميشود ايمان انسان به خدا، تا اينکه خدا در نزد او محبوبتر از جان و پدرش و مادرش و فرزندش و همسرش و مالش و از همه مردم باشد.(همان)
در گفتگوي خداوند با حضرت موسي(ع) چنين آمده: اي پسر عمران! دروغ گفته کسي که گمان ميکند مرا دوست دارد وليکن هنگامي که شب فرا ميرسد ميخوابد آيا نميداني هر دوستي، دوست دارد که خلوت کند با حبيبش؟ اي پسر عمران! من آگاه هستم بر دوستانم، هنگامي که شب فرا ميرسد تغيير پيدا ميکنند مثل اينکه از جا کنده شده و عقوبت در برابر چشمانشان مجسم ميشود، مخاطب ميکنند مرا مثل اينکه مشاهده ميکنند و با من تکلم ميکنند از نزديک، اي پسر عمران بخواه براي من از قلبت خشوع را و از بدنت خضوع را و از چشمت اشک را در تاريکي شب، و بخوان مرا پس در حقيقت مرا مييابي نزديک و اجابت کننده.(همان)
از چه طريقي ميتوان محبت خدا را تحصيل کرد
1- از راه شناخت و پي بردن به قدرت ازلي پروردگار.
2- پاک کردن قلب از علاقههاي دنيايي.
3- متوجه بودن با الطاف ربوبي، و بايد دانست که قلب مانند ظرفي است که اگر در آن هوا باشد آب جا نميگيرد، در روايت چنين آمده: خداوند براي هيچ انساني دو قلب در درونش قرار نداد. مادامي که علاقه دنيا در دل ما جاي دارد، آنجا جاي محبت خدا نيست، و اگر در مقام دوران امر بين خدا و دنيا، دنيا را ترجيح داديم، بايد بدانيم که محبت خدا را نداريم.
4- توجه به حالات و رفتار ائمه معصومين(ع).
حقيقت دين ايمان وعشق به خداست، ايمان وعشقي که شعاع آن، تمام وجود انسان را روشن ميکند و همه اعضاء و دستگاهها تحت ثأثير آن قرار ميگيرند و تجلي ظاهري آن پيروي از فرمان خداست و به عبارت ديگر اين يک اثر طبيعي محبت است که انسان را بسوي محبوب و خواستههاي او ميکشاند./انتهاي پيام/