غصههاي بيحاصل
جوان بايد فکر گذشته و آينده را از صحنه دل بزدايد و بداند که افسوس برگذشته بياثر و خسارتبار است و آينده نيامده را نيز ناديده انگارد و با تمام نيرو از فرصتهاي موجود براي جبران گذشته و موفقيت آينده استفاده کند و در تمام مراحل از خود بپرسد که حالا چه بايد کرد؟
امام علي(ع) فرمود: غصههاي گذشته را بر قلب خود باز نکن، زيرا تو را از آينده و آماده شدن براي زندگي نو، مشغول ميسازد.(غررالحکم، ص321)
امام صادق(ع) در يک پند زيبا فرمود: روزهاي زندگي سه قسم هستند؛ روزي که گذشت و ديگر به دست نميآيد و آينده که فقط آرزويش هست و روزي که اکنون انسانها در آن هستند که بايد آن را مغتنم شمارند و بهره کافي از آن ببرند.(تحف العقول، ص322)
انسان نبايد وقت خود را با افسوس و غصههاي بيهوده يا آرزوهاي نيامده صرف کند، دنيا پر است از شکستها و پيروزيها، ناکاميها و کاميابيها و فرازها و نشستها. جوان ممکن است بارها ناکام شود، شکست بخورد و به آرزوي خود نرسد، ولي اينها نبايد او را از ادامه کار و تلاش و انتخاب راهي ديگر مأيوس کند.
به جاي تأسف بيهوده، بايد کمر همت بست و پشکار داشت، آينده را تلاش يا تنبلي امروز ما روشن ميکند. امام علي(ع) فرمود: جوينده، يابنده است.(نهج البلاغه)
قرآن کريم، به مردم مومن دستور داده است به خدا توکل کنند: اگر با ايمان هستيد بر خدا توکل کنيد.(مائده/23)
اگر قرار است به کسي اعتماد شود اين تنها خداوند است که بايد به او توکل کرد، روح توکل همان اميد داشتن، تکيهگاه داشتن و نااميد نشدن است. يعني اگر تمام درها بر روي انسان بسته شود انسان بايد باز هم اميدوار باشد که در ديگري باز شود و راه نجات پيدا کند. بنابراين، غصه برگذشته و افسوس خوردن فقط اتلاف وقت است.
امام صادق(ع) فرمود: دنيا را دست کم بگيريد و بر آن و مشکلهايش صبور باشيد که آن يک ساعت بيشتر نيست؛ زيرا گذشته آن، گذشته است؛ نه خوشي آن مانده و نه تلخي آن، و آينده نيز هنوز نيامده و نميداني چه خواهد شد، پس تو هستي و روزي که در آن قرار گرفتي، بر طاعت آن محکم باش و از معصيت او دوري کن.(کافي، ج2)
امام علي(ع) فرمود: برگذشته و خبرهاي از دست رفته غصه نخور و ناله مکن.(نهج البلاغه)
و همچنين فرمود: غصه سال را اضافه بر روزت مکن، غصه هر روز تو را بس است.(وسائل الشيعه، ج17)
پس از گذشته پندش را بگير باقي تفاله است رهايش کن.