نيايش هاى امام رضا(ع)
بارالها!
در پيشگاه تو ايستاده ام،
و دستهايم را بسوى تو بلند كرده ام،
آگاهم كه در بندگى ات كوتاهى نموده و در فرمانبرى ات سستى كرده ام،
اگر راه حيا را مى پيمودم از خواستن و دعا كردن مى ترسيدم...
ولى … پروردگارم!
آن گاه كه شنيدم گناهكاران را به درگاهت فرا مى خوانى ،
و آنان را به بخشش نيكو و ثواب وعده مى دهى ،
... براى پيروى ندايت آمدم،
و به مهربانى هاى مهربانترين مهربانان پناه آوردم.
بارالها!
تو اطمينان من در هر اندوهى ،
و اميد من در هر سختى ،
و در هر امرى كه بر من وارد شود، توشه ام تواى ،
چه بسيار گرفتاريها كه...
قلبها در آن ناتوان،
وچاره انديشى در آن بى فايده،
و كارها در آن بى اثر،
و دوران و نزديكان و دوستان در آن درمانده،
و دشمن در آن شاد مى گردد،
آن گرفتارى را با تو در ميان گذارده،
و شكايت آن را نزد تو آوردم،
در حالى كه در آن تنها اميدم به تو است و نه جز تو،
و تو گشايش عطا فرمودى
و آن را برطرف ساختى
و مرا كفايت كردى .
پس تو صاحب هر نعمت،
و برطرف كننده هر نياز،
و منتهاى هر خواسته اى ،
پس سپاس فراوان بر تو و برترين منّت از آن ِ توست، به نعمت تو كارهاى نيك كامل مى شود.