سخنی هم از مادر عروس!

پاتوق شیشه ای- محمد مهدی تهرانی درآخرین پست وبلاگ شخصی خود (محراب اندیشه) در حاشیه افاضات سایت عصر ایران می نویسد:

سایت عصر ایران که روز گذشته با انتشار برخی اخبار کوشید تا واقعیت اعتراض گسترده مردم و اصحاب رسانه نسبت به حضور کروبی در نمایشگاه مطبوعات را قلب کند، این بار تکیه بر منبر اخلاق زد و از اهالی رسانه خواست تا محیط رسانه را آلوده نکنند! وای که چه قدر وقتی مادر عروس حرف می زد، قصه خنده دار می شود! این سایت به اصطلاح خبری که البته خط مشی مشخصی هم ندارد از معترضان به کروبی خواست که یا چاقو(!) را انتخاب کنند و بروند یا قلم را بگیرند و بمانند.

در یک دو دو تا چهار تای ساده می توان نتیجه گرفت که همان اعتراضات مدنی سابق که خیلی خوب بود، اکنون از نظر این دوستان جرم محسوب می شود و شرکت کنندگان در آن هم که چاقوکشند! به این ترتیب هر کس به آقای کروبی که با نامه نگاری های وقیحانه خود حیثیت نظام را به سخره گرفت، برخورد کند و به او اعتراض کند، خشونت طلب است و هر کس که بنشیند و خبر جعل کند، فرهنگی.

دوستان سایت عصر ایران کاش کمی هم واقع بین بودند و انصاف داشتند. بد نبود واقعیت اعتراض مردم به حضور کروبی را آن گونه که بود اطلاع رسانی می کردند؛ البته اگر برای خود رسالت اطلاع رسانی هم قائلند. در بین این همه اعتراضات تنها یک صدای موسیقی ظاهرا از نظر این دوستان ارزش خبری داشت. وای که وقتی مادر عروس خود را فرهنگی لقب می دهد و بقیه را چاقوکش و خشونت طلب، چه آشی درست می شود!

آقای کروبی چهره ناآشنایی نیست. در همین چند ماه آبروی نظام و انقلاب را به حراج گذاشت. با خون شهدا بازی کرد. موضوع کاملا روشن است. خیانت که شاخ و دم ندارد. واقعا اصحاب رسانه حتی حق ندارند از حضور کسی که حیثیت نظام را با ساده لوحی و ماجراجویی خود به بازی گرفته در نمایشگاه جلوگیری کنند؟ حق ندارند به رویکردهای کودکانه شیخ بازنشسته اصلاحات اعتراض کنند؟

ما که بالاخره نفهمیدیم اعتراض مدنی خوب است یا بد! آزادی بیان خوب است یا بد و...؟ راستی یادم رفت رفاقت جدید سایت "عصر ایران" با سایت "آینده" را هم تبریک بگویم. به هر حال با کلی زحمت خبری که "آینده" نیاز داشت، در "عصر ایران" تهیه شد. این خدمت به نفاق را نباید نادیده گرفت. اینها هم البته خودشان بهتر از هر کسی می دانند که واقعیت ها را نمی شود عوض کرد.

ضمنا وقتی میرحسین خودش از اومدن انصراف میده واقعا دلیل این تیترای عجیب و غریب چیه؟ بد نیست این دوستان فرهنگی و اهل اخلاق و ادب و هنر و... همان اشعار مارماهی خود را برای تیمم و تبرک هم که شده قاب کنند و به دیوار غرفه زیبایشان نصب نمایند:

 به مارماهی مانی نه این تمام و نه آن        منافقی چه کنی مار باش یا ماهی

/انتهای پیام/