حلالم کن برادر!
يکي از موانع و حجب ظلماني که بر سر راه حرکت بسوي قرب خداوند وجود دارد، حقوقي است که انسان، آنها را رعايت نکرده و يا ظلمي که به ديگران کرده است؛ چنانکه يکي از مراحل مهم ششگانه توبه حقيقي اداي حقوقي است که بر گردن فرد در طول زندگياش آمده به صورتي که اگر آنها را جبران نکند توبهاش قبول نيست و بين او و خداوند باعث مانع و حجاب ظلماني خواهد شد. در دعاي روز دوشنبه معصوم(ع) به اين حقوق اشاره ميکند و از خداوند طلب مغفرت ميکند.
لازم به ذکر است که براي جبران اين حقوق، انسان بايد دو کار انجام دهد؛ اول: در صدد رفع ظلمي که کرده برآيد و طلب حلاليت کند و آن حقي را که ضايع کرده جبران کند، دوم: اگر مقدور به جبران، به هر علتي نيست از خداوند طلب کند که صاحبان حق از او بگذرند و براي آنها از خداوند طلب مغفرت کند.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ؛
به نام خداى بخشنده مهربان؛
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يُشْهِدْ أَحَداً حِينَ فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ وَ لاَ اتَّخَذَ مُعِيناً حِينَ بَرَأَ النَّسَمَات؛
ستايش مخصوص خدايى است كه هنگام خلقت آسمانها و زمين هيچكس را به حضور نخواست (و از مشورت بىنياز بود) و هنگام آفريدن جنبندگان عالم معين و يارى نگرفت؛
...اللَّهُمَّ اجْعَلْ أَوَّلَ يَوْمِي هَذَا صَلاَحاً وَ أَوْسَطَهُ فَلاَحاً وَ آخِرَهُ نَجَاحا؛
...بار خدايا تو اول اين روز را خير و صلاح و وسطش را فيروزى و آخرش را كامروايى بخش؛
وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ يَوْمٍ أَوَّلُهُ فَزَعٌ وَ أَوْسَطُهُ جَزَعٌ وَ آخِرُهُ وَجَع؛
و پناه مىبرم به تو از آن روزى كه اول آن فزع و ترس و وسطش جزع و فرياد و آخرش درد و رنج است؛
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَغْفِرُكَ لِكُلِّ نَذْرٍ نَذَرْتُهُ وَ كُلِّ وَعْدٍ وَعَدْتُهُ وَ كُلِّ عَهْدٍ عَاهَدْتُهُ ثُمَّ لَمْ أَفِ بِه؛
خدايا از هر نذر و عهد و وعدهاى كه كردم و بدان وفا نكردم از تو آمرزش مىطلبم؛
وَ أَسْأَلُكَ فِي مَظَالِمِ عِبَادِكَ عِنْدِي فَأَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِكَ أَوْ أَمَةٍ مِنْ إِمَائِك؛
و باز از تو درخواست مىكنم در ظلمى كه به بندگان تو كردم و حقى كه بر من دارند كه به لطف و كرمت ادا فرمايى پس هر كس از بندگان تو يا كنيزكان تو كه مظلمهاى از او بر من است؛
كَانَتْ لَهُ قِبَلِي مَظْلِمَةٌ ظَلَمْتُهَا إِيَّاهُ فِي نَفْسِهِ أَوْ فِي عِرْضِه؛
كه ستمى بر او كردهام چه به شخص او و چه به آبروى او ؛
أَوْ فِي مَالِهِ أَوْ فِي أَهْلِهِ وَ وَلَدِهِ أَوْ غِيبَةٌ اغْتَبْتُهُ بِهَا؛
يا در مال و اهل و عيال او و فرزندان او يا غيبتى از او كردهام؛
أَوْ تَحَامُلٌ عَلَيْهِ بِمَيْلٍ أَوْ هَوًى أَوْ أَنَفَةٍ أَوْ حَمِيَّةٍ أَوْ رِيَاءٍ أَوْ عَصَبِيَّة؛
يا بر او بار گرانى نهادهام به سبب حب نفس يا هواى رياست يا به كبر و حسد يا ريا و عصبيت؛
غَائِباً كَانَ أَوْ شَاهِداً وَ حَيّاً كَانَ أَوْ مَيِّتا؛
به هر كس ستم كردهام از غائب و حاضر و زنده و مرده؛
فَقَصُرَتْ يَدِي وَ ضَاقَ وُسْعِي عَنْ رَدِّهَا إِلَيْهِوَ التَّحَلُّلِ مِنْه؛
كه دستم از اداى حق او كوتاه و مجالم از پرداختش تنگ است و نتوانم از او حليت خواست؛
فَأَسْأَلُكَ يَا مَنْ يَمْلِكُ الْحَاجَاتِ وَ هِيَ مُسْتَجِيبَةٌ لِمَشِيَّتِهِ وَ مُسْرِعَةٌ إِلَى إِرَادَتِه؛
پس از تو اى كسى كه مالك حوايج خلقى و به محض خواست تو و در آن اراده تو همه حاجتها مستجاب است؛
أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد؛
از تو مىطلبم كه بر محمد و آل محمد (ص) درود فرستى؛
وَ أَنْ تُرْضِيَهُ عَنِّي بِمَا (بِمَ) شِئْتَ وَ تَهَبَ لِي مِنْ عِنْدِكَ رَحْمَة؛
و آن بنده را كه بر او ستمى كردهام هر گونه خواهى از من راضى گردانى و مرا از جانب خود رحمتى بىحد عطا كنى؛
إِنَّهُ لاَ تَنْقُصُكَ الْمَغْفِرَةُ وَ لاَ تَضُرُّكَ الْمَوْهِبَةُ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِين؛
كه آمرزش تو را نقصان و بخشش تو را زيان نرساند اى مهربانترين عالم؛
اللَّهُمَّ أَوْلِنِي فِي كُلِّ يَوْمِ إِثْنَيْنِ نِعْمَتَيْنِ مِنْكَ ثِنْتَيْنِ سَعَادَةً فِي أَوَّلِهِ بِطَاعَتِك؛
خدايابه من در اين روز دوشنبه دو نعمت از جانب خود عطا فرما كه آن دو يكى سعادت در اول روز به طاعت توست؛
وَ نِعْمَةً فِي آخِرِهِ بِمَغْفِرَتِكَ يَا مَنْ هُوَ الْإِلَهُ وَ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ سِوَاه.
و دوم نعمت در آخر روز به آمرزش تو اى كسى كه خدايى بس تو راست و گناهان را جز تو كسى نتواند بخشيد.
آمين يا ربالعالمين.