صلح سرد
در سي امين سالگرد امضاي قرارداد صلح «کمپ ديويد» ميان اسرائيل و مصر، صلح دو کشور همچنان سرد و بي روح است.
گذشت سه دهه از انعقاد قرارداد صلح بزرگترين کشور عربي با اسرائيل در سکوت برگزار شده و در هيچيک از دو کشور، مراسمي به ياد امضاي قرارداد «کمپ ديويد» ترتيب نيافته است.
پس از ديدار انور سادات رئيس جمهور مصر در نوامبر 1977.م از قدس و در نتيجه سرسختي مناخيم بگين، کارتر رئيس جمهور آمريکا خواهان برگزاري يک گردهمايي در 17 سپتامبر 1978.م در کمپ ديويد گرديد.
اصول قرار داد کمپ ديويد:
قرارداد کمپ ديويد شامل هشت اصل به عبارت زير بود:
1- نيروهاي صهيونيستي بايد ظرف مدت سه سال پس از عقد پيمان از صحراي سينا عقب بنشيند. اين امر در وضعي صورت مي گرفت که بسياري از سرزمينهاي کشورهاي ديگر در خط مقدم، از جمله بلنديهاي جولان متعلق به سوريه، نوار غزه و حاشيه غربي رود اردن در کشور اردن، در اشغال رژيم صهيونيستي قرار داشت که در قرار داد ياد شده بالا هيچ اشاره اي به باز پس گيري آنها نشده بود. در حقيقت اصل اول اين قرار داد نشان مي داد که صلح مورد ادعاي سادات تنها مختص مصر بوده است، نه کشورهاي ديگر خط مقدم، و اين به آن معنا بود که مصر از همه مسئوليتهايي که در قبال اعراب داشت و خود نيز ادعاي آن را پيوسته مطرح مي کرد، سر باز زده و منافع خود را بر منافع جهان عرب ترجيح داده بود.
2- لزوم برقراري روابط دوستانه و روابط کامل ديپلماتيک بين طرفين، که اين اصل مبين اين نکته بود که موجوديت اسرائيل- که از بدو پيدايش هيچگاه به صورت کشوري با مباني حقوقي و قانوني از سوي جهان سوم پذيرفته نشده بود – به دست سادات رسما شناسايي مي شد. اين مسئله بزرگترين ضربه اي بود که يک کشور اسلامي و عربي مي توانست به مبارزات چند ده ساله همه مبارزان آزادي سرزمين اشغالي وارد آورد.
اسرائيل
3- سومين اصل شناسايي تماميت ارضي بود. در حقيقت اين اصل همه تجاوزگريهاي صهيونيستها را براي اشغال و غصب سرزمينهاي اسلامي و عربي، ناديده مي گرفت و سرزمينهايي را که تروريستهاي صهيونيست با کشتار فلسطينيان به چنگ آورده بودند، جزء مايملک کشور موهوم اسرائيل قلمداد مي کرد.
4- پيمان کمپ ديويد خواستار نيروهاي استقرار نيروهاي حافظ صلح سازمان ملل در منطقه مرزي سينا بود.
5- عبور و مرور کشتيهاي رژيم صهيونيستي را از آبراه سوئز مجاز مي شمرد و اين کشور را از نيمه محاصره اي که قبل از آن وجود داشت، خارج مي ساخت.
6- شروع مذاکرات درباره خود مختاري فلسطينيان در نوار غزه و ساحل غربي رود اردن به فاصله يک ماه پيش از عقد قرارداد صورت گيرد. اين مذاکرات به موقع آغاز شد، اما هيچگاه به انتها نرسيد.
7- انتخابات براي تعيين يک دولت خود مختار در نوار غزه و ساحل غربي رود اردن، و سپس يک عقب نشيني 5 ساله نظامي و غير نظامي، توسط اشغالگران صهيونيستي مي بايست صورت ميگرفت. اما اين اصل نيز همچون اصل خود مختاري فلسطينيان هيچ گاه به نتيجه نرسيد.
8- يک کميسيون به منظور رسيدگي به کليه ادعاهاي مالي بين طرفين تشکيل شود. اين اصل نيز پس از گذشت يکي دو سال از عقد پيمان کمپ ديويد منجر به گسترش يک جاذبه رابطه اقتصادي رژيم صهيونيستي با مصر شد و سرمايه گذاران اسرائيلي براي جذب سرمايه هاي مصر و کسب سود از نيروي کار و شرايط اقتصادي مصر راهي اين سرزمين شوند.
به طور کلي خيانت به علت عقد پيمان کمپ ديويد آثار ياس و انفعال شايان توجهي در اعراب و مسلمانان به وجود آورده بود، اما پيروزي انقلاب ايران در سال 1979 ميلادي (1399 ه.ق – 1357 ه.ق) و سرنگوني مقتدرترين ژاندارم غرب در منطقه و بزرگترين حامي اسرائيل، يعني رژيم شاه، روح دوباره اي به کالبد مبارزات ضد صهيونيستي دميد و نشاط غريبي در لبنان و فلسطين به پا خاست به ويژه که شعار "امروز ايران، فردا فلسطين" سرلوحه شعارهاي انقلاب اسلامي ايران بود.
کمپ ديويد
سي سال پيش، در چنين روزهايي مناخم بگين، نخست وزير وقت اسرائيل، و محمد انور سادات، رييس جمهوري سابق مصر، با ميانجي گري جيمي کارتر، رييس جمهوري وقت آمريکا قرارداد کمپ ديويد را امضا کردند. تنها شش سال قبل از آن، مصر با رهبري آقاي سادات در نبرد «يوم کيپور» همراه با بسياري ديگر از کشورهاي عرب با اسرائيل جنگيده بود.
16 سال ديگر سپري شد تا دومين کشور عربي، اردن هاشمي درسال 1994 در زمان حيات ملک حسين با اسرائيل قرارداد صلح امضا کرد. پادشاه عربستان سعودي طرح صلح «استرداد زمين در براي صلح کامل» را ارائه کرده که تا کنون دو بار در نشست هاي سران اتحاديه عرب به تصويب رسيده است. همه کشورهاي عضو اتحاديه عرب ابراز آمادگي کرده اند که تنها با پذيرش کامل اين فرمول ازسوي اسرائيل، مناسبات عادي با اسرائيل داشته باشند.
اهود اولمرت که دوران رسمي نخست وزيري اش اين هفته به پايان رسيد، گفته بود، طرح صلح اتحاديه عرب مي تواند مورد مذاکره قرار گيرد. اما مفسران اسرائيلي نيز اين روزها در تحليل هايشان در رسانه هاي اين کشور اذعان دارند که تفاوت هاي عميق فرهنگي، هرگز امکان برقراري صلحي گرم و واقعي ميان مردم اسرائيل با اعراب را نخواهد داد.
گردآوري:فاطمه ناظم زاده
منبع: سايت تبيان
/انتهاي پيام/