زندگي خوبان

آيت الله سيد مرتضى مرعشى نجفى بعد از تكميل مراحل علميه به شهر تبريز آمد و بعد از ازدواج مجبور به ماندن شد، در تبريز به تدريس مشغول بود و در دو مسجد صادقيه و راسته كوچه، امامت داشتند و مديريت مدرسه صادقيه به عهده ايشان بود، در اواخر عمر به عارضه پرستات مبتلا گرديد و به جهت كهولت سن عمل جراحى امكان پذير نشد، بالاخره در شب دوشنبه نوزدهم ذى القعدة الحرام سال 1416 هجرى قمرى در شهر تبريز در خانه خود و در خواب دار دنيا را وداع نمود.

اين بزرگوار علاقه شديدى به حضرت سيدالشهداء داشت، بعد آمدن از نجف هر جمعه عزادارى حضرت امام حسين(عليه السلام) در منزل خود بر پا مى كرد و چنان در روضه گريه مى نمود كه مردم را مى گرياند. از تأليفات آن مرحوم شمس الضحى فى مناقب الائمه الهُدى را مى توان نام برد، مرحوم نيز تأليفاتى غير مطبوعه دارند كه موفق به چاپ آنها نشدند.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 252.