چه چيز موجب رضايت خداوند است؟

آيت الله مجتبي تهراني در درس شرح حديث، اظهار داشت:

 رُوي عن آبي الحسن الرضا (ع) قال: أَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَى نَبِيٍّ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ إِذَا أُطِعْتُ رَضِيتُ وَ إِذَا رَضِيتُ بَارَكْتُ وَ لَيْسَ لِبَرَكَتِي نِهَايَةٌ.

امام رضا(ع) فرمودند: خداوند عزّوجلّ به پيامبري از پيامبران وحي فرمود: هرگاه من اطاعت شوم، راضي و خشنود مي گردم.

(انسان با انجام واجبات و مستحبات و ترک محرمات موجب خشنودي خدا مي گردد)

و هنگامي که خشنود گردم، مبارک مي گردانم.

(برکت الهي، ميمنت و مبارکي و مداومت دارد. انساني که مطيع فرمان الهي باشد همواره از رحمت و نعمت و برکت هاي دنيوي و مخصوصاً آخرتي بهره مند مي شود و در دنيا در آرامش و طمأنينه روحي به سر مي برد و در آخرت در بهشت و رضوان مخلّد و جاويدان شده و همنشين انبياء و اولياء الهي (عليهم السلام) مي گردد. در دنيا کساني هستندکه دستشان پر از مادّيت ولي هميشه خون دل مي خورند؛ بسيار کساني هم هستند که دستشان پر نيست ولي به برکتي که خدا به آنها عنايت فرموده است در آرامش به سر مي برند.)

و براي برکت من نهايت و انتهايي وجود ندارد.

(يعني برکتي که خداوند عنايت مي فرمايد، منقطع نمي شود و ادامه دارد و در دنيا و برزخ و در قيامت شامل انسان مي شود؛ آن هم به سبب اطاعت از خداوند.)