از علي(ع) آموز...

هنگامي که پيامبر(ص) در مدينه حضور داشتند، مسلمانان نزد حضرت مي‌آمدند و با رسول خدا(ص) نجوا مي‌کردند و با سخن آهسته و خصوصي با پيامبر(ص) مشورت مي‌نمودند.

ثروتمندان مي‌آمدند و آنقدر با پيامبر(ص) نجوي مي‌کردند و براي خود کسب وجهه مي‌کردند، و پيامبر(ص) نيز که دريايي از صبر و رحمت بود به حرفهاي آنها گوش و آنها را تحمل مي‌کرد.

خداوند براي امتحان مسلمانان و دلايل ديگر آيه‌اي به اين شرح فرستاد:«اي کساني که ايمان آورده‌ايد وقتي مي‌خواهيد با پيامبر(ص) نجوي کنيد، ابتدا صدقه بدهيد و سپس با پيامبر(ص) نجوي کنيد،  اين کار براي خودتان بهتر و پاکيزه‌تر است.»(مجادله/12)

پس از نزول آيه ديگر کسي براي نجوي کردن نزد پيامبر(ص) نرفت، معلوم شد که دوستي مال دنيا دلها را گرفته و مال دنيا از مصاحبت پيامبر(ص) نزدشان عزيزتر است، تنها علي(ع) بود که به اين آيه عمل کرد و هر وقت نزد پيامبر(ص) مي‌خواست برود، يک درهم به فقرا مي‌داد، و خود حضرت مي‌فرمايد: «ده مرتبه خدمت پيامبر(ص) رفتم و هر بار حکمتي از رسول خدا(ص) آموختم».

پس از ده روز اين حکم نسخ گرديد فضيلت و برتري علي(ع) بر ديگران آشکار شد.