کمي در مورد زکام بدانيد
نشانههاى زکام عبارتند از احساس سرما و گرفتگى و ريزش آب از بينى و ريزش آب از دو چشم و سرخى آنها و تغيير صدا. مدت زكام سه روز است و علاج آن استراحت در خانه و پوشيده نگهداشتن بدن بخصوص در زمستان و كم كردن خوراك و خوردن مايعات است.
پزشكان، زكام را يك بيمارى واگير دانستهاند ولى اخيرا كشف شده كه آن به خودى خود يك بيمارى نيست بلكه يك حادثه طبيعى است كه برخى از بيماريهاى دماغ و ريه و دستگاه تنفسى را از بين مىبرد و اخلاط و بلغمها را از آن، بيرون مىكند و دليل اينکه امام صادق(ع) فرموده: «اگر ممکن است زکام را معالجه نکن» هم همين است.
همچنين امام(ع) فرمود: زكام كارى از كارهاى خدا و لشكرى از لشكرهاى اوست كه آن را براى از بين بردن ناراحتى تو فرستاده است. اين سخن اشاره مىكند كه زكام يك حادثه طبيعى و در خدمت بدن انسان و مانند يك سپاهى است كه بر بيمارهاى حمله مىكند و با ترشح و نزول اشك آن را از دماغ بيرون مىكند. پزشكان گفتهاند: كسانى كه با زكام مبارزه مىكنند بيچارهاند چون زكام بدن را از فضولات پاك مىكند و اگر زكام معالجه شود، بيماريهاى بسيارى در بدن باقي ميماند.
رهائى از زكام
هر كس ميخواهد دوره زمستان زكام را از خود دور کند هر روز لقمهاى از عسل ميل كند.
عسل پاكيزهترين و كاملترين غذائى است كه ساخته و پرداخته داراى بسيارى از املاح و شامل اكثر فلزات و متضمن تمام ويتامينهائى است كه تاكنون كشف شده و براي بسيارى از بيماريها شفاى كاملى است و براي زكام و سرماخوردگى نافع است.
اگر پيش از ابتلاى به زكام به خوردن عسل مداومت شود، از پيدايش آن جلوگيرى مىكند و چنانچه بعد از زکام خورده شود به واسطه خاصيت راديواكتيوى عسل و تشعشعات كهربائى زكام، انواع تبهاى نهانى را آشكار ميسازد.
منابع:
- طب الرضا، طب و بهداشت.
- طب النبى(ص) و طب الصادق(ع)، روش تندرستى در اسلام.