الاکلنگ!
زهرى گويد از امام سجاد(ع) شنيدم، ميفرمود: كسى كه دلش به وعدههاى خدا آرام نشد، نفسش از حسرتهاى دنيا قطع مىشود، به خدا دنيا و آخرت همانا چون دو كفه ترازويند، هر كدام سنگين شد ديگرى را از ميان ميبرد.
سپس فرمود: چون قيامت واقع شود وقوعش دروغين نباشد، دشمنان خدا را به آتش فرو نشاند و دوستان خدا را به بهشت بالا برد، سپس به يكى از حاضرين مجلس رو كرد و فرمود از خدا بپرهيز و در طلب دنيا آرام باش و چيزى كه خلق نشده مجو، كسى كه بجويد چيزى را كه خلق نشده نفسش از حسرت بند آيد و بدان هرچه جويد نرسد.
سپس فرمود: چگونه دريابد چيزى را كه خلق نشده، آن مرد گفت: چگونه بجويد چيزى را كه خلق نشده، فرمود: كسى كه در دنيا دنبال ثروت و دارائى و وسعت ميدود مقصودش از آنها راحت است و راحت در دنيا و براى اهل دنيا خلق نشده، همانا راحت در بهشت و براى اهل بهشت خلق شده در دنيا و براى اهل دنيا رنج و سختى خلق شده به هيچ كس مشتى از دنيا داده نشود جز آنكه دو برابر آن حرص ورزد، هر كس در دنيا بيشتر دارد فقيرتر است زيرا براى حفظ اموالش به مردم و همه ابزار زندگى نيازمند است؛ راحتى در ثروت دنيا نيست ولى شيطان فرزند آدم را وسوسه ميكند كه راحتي در جمع مال است همانا بدين وسيله او را در دنيا به رنج ميرساند و در آخرت به پاى حساب ميكشاند.
سپس فرمود: نه هرگز دوستان خدا در دنيا رنج نبردند بلكه در دنيا براى تحصيل آخرت رنج كشيدند، سپس فرمود، هر كس براى روزى اندوه خورد گناهى بر او نوشته شود حضرت مسيح به حواريين چنين فرمود: همانا دنيا پلى است از آن بگذريد و آن را تعمير نكنيد.(1)
1- ترجمه خصال.