چرا او با ما دشمن است؟!

پاتوق شيشه اي: نويسنده وبلاگ «سه الف» در آخرين پست وبلاگ خود مي نويسد:

مشهور است خروشچف -رييس جمهور شوروي- که مي خواست به ملاقات کندي -رييس جمهور آمريکا-برود بر سر اينکه کدام يک از دو رييس، اول وارد سالن مذاکره شوند بحث جدي شکل گرفت و نهايتا مقرر شد سالني ساخته شود که دو در داشته باشد و هر دو نفر با هم وارد سالن شوند!

در ديپلماسي کلاسيک "پرستيژ" رکني بسيار مهم بود و سياستمداران مي بايست در تمام سخنان و رفتارها به نحوي از موضع والا و برتر ميدان داري کنند که جايگاه همايوني! شان حفظ شود و -حتي به ظاهر- قدرتمندتر جلوه کنند.

درخواست يک طرفه هيلاري کلينتون مبني بر گشايش ارتباط علني سياسي با ايران کاملا با اصل حفظ پرستيژ مغاير است و نشانه اي از تغيير جدي در ديپلماسي ايالات متحده دارد.

بازشناسي اين تغيير در چرايي "مرگ بر آمريکا" و معارضه به جاي مذاکره کمک مان خواهد کرد.

از دهه 1960 "آژانس اطلاعات آمريکا" مبدع طرحي نو در روابط بين الملل شد. آنها معتقد بودند براي دستيابي به اهداف سياسي به جاي پيگيري روابط حسنه با دولت ها بايد به فکر فتح قلوب و جذب افکار عمومي مردم بود و اين نظريه را " ديپلماسي عمومي" ناميدند.

اوباما با درک عمق نفرت جهاني از تندخويي ها و مداخلات آمريکا در بين ملت ها با بازنگري جدي در عقايد سنتي مرسوم در مدل رهبري جهان، بناي پيگيري ديپلماسي نوين عمومي را دارد.

اين مدل بدون وجود کانال مستقيم براي رابطه از پيش شکست خورده است و لبخند و وجهه دوستانه و ملاطفت آميز شرط اثر داشتن است! طبق اين مدل آمريکا براي توسعه نفوذ بايد بتواند تنفر را بي تفاوتي و بي تفاوتي را به هواداري نسبت به فرهنگ و سياست هاي خود تبديل کند.

اوباما درک کرده در مواجهه با ايران، اولين لطمه را از نبود ارتباط سياسي و بزرگ ترين لطمه را بابت نداشتن سفارت خانه -حتي در نازل ترين سطح- مي خورد لذا تلاش دارد به هر نحو ممکن اين دو مانع را بر طرف کند.

استقبال از تردد هاي سياسيون، هنرمندان، نخبگان، اساتيد، روزنامه نگاران و گروه هاي مرجع و موثر اجتماعي در راستاي همين پروژه ديپلماسي عمومي قابل تحليل است و جالب آنکه در عرض يک سال ميزبان بيش از شش هزار ايراني موثر براي بازديد از آمريکا بوده است.

باراک اوباما

اگر اوباما در مواجهه با جمهوري اسلامي ملايم تر و آرام تر موضع مي گيرد نه از باب شرافت و صداقت او يا حتي احساس نياز آمريکا است بلکه طبق نظريه "ديپلماسي عمومي" در طراحي تسلط و چيرگي بر ايران اين ابزار را لازم و کارآمد دانسته است.

لذا هر رفتار، گفتار يا ارتباطي که با کاستن از حجم تنفر عمومي نسبت به آمريکا، زمينه حضور و نفوذش را باعث شود، در جهت توفيق سياست هاي سلطه جويانه ي آمريکاست.

بنابراين هوز هم معتقدم بزرگ ترين منبع قدرت بخش ايران در تضاد با آمريکا است.  /انتهاي پيام/