دلايل وحشت آل سعود از «برائت»
«براءةٌ من الله و رسوله إلى الّذين عاهدتم من المشركين ، فسيحوا في الارض أربعة أشهر واعلموا أنكم غير معجزي الله وأن الله مخزي الكافرين ، وأذان من الله ورسولهِ الى الناس يوم الحجّ الاكبر أن الله بريءٌ من المشركين ورسولهُ فإن تبتم فهو خير لكم وإن توليتم فاعلموا أنكم غير معجزي الله وبشر الذين كفروا بعذاب اليم » قرآن کريم ـ سوره برائت.
حقيقتاً نمي دانيم که دولت سعودي و وعاظ السلاطين وهابياش با مشرکين و کافران چه ارتباطي دارند که اين گونه از مراسم مسلمانان شيعه در اعلان برائت از مشرکين در روز حج الله الاکبر که در پيروي از امر خداوند و رسول و دين اسلام انجام ميگيرد خشمگين ميشوند؟!
ما در کار امراي سعودي و مزدوران ديني اش که اينگونه در گفتار و عمل تناقض دارند، حيرانيم... اين دوگانگي در فکر و عمل و ممانعت از هر کاري که کوچکترين ارتباطي با برائت از مشرکين در حج داشته باشد از يک طرف، و از طرف ديگر اشاعه اين فرهنگ که کل شيعيان مشرک ترين انسانهاي روي زمين اند و بايد از آنان برائت کرد و آنها را کافر دانست و قتلشان واجب است(!) بدون شک بيانگر عمق ارتباط معنوي حاکمان حرمين اسلامي با برادران مشرک خويش مي باشد...
براستي آنان اين فرهنگ عجيب را از کدام کلاس و مکتب فکري آموختهاند؟
حکومت امراي سعودي چگونه مي تواند دست اندرکاران نشر فرهنگ تکفير و انکار مسلمانان و بشريت را تحت لواي حکومت خويش پرورش دهد؟
اين مشکل بزرگيست که خاندان سعودي که تابع بي چون و چراي فرهنگ ديني وهابيت هستند، خودشان را مسلمان مي دانند وليکن در مورد اصل برائت که جزء اساسي ترين ارکان اسلام است به نفع مشرکين سکوت ميکنند!
بر اساس فرهنگ ديني سعودي، شيعيان به خاطر تکريم قبور مشرکند و عجيب آنکه مشرک منشان سعودي که از مشرکان شرق و غرب دفاع و حمايت مي کنند مسلمان واقعي مي باشند!
اگر شيعيان مشرکاند، پس چگونه ممکن است که از خودشان برائت جويند و مسلک و روش خود را در روز حج لعن کنند؟!
در مقابل؛ اگر سعوديهاي وهابي حقيقتاً موحّدند و تنها آنان مسلمان روي زميناند (آنگونه که خود ادّعا ميکنند) پس چرا از شرک و مشرکين دفاع مي کنند و شأن آنان را بالاتر از اين مي دانند که حنجره مسمانان شيعه به ساحت ايشان جسارت ورزند و ايشان را لعن نمايند؟!
آري، همهساله رژيم سعودي براي حمايت از اربابان خود برپايي مراسم برائت از مشرکين را در کنار بيتالله الاعظم و در حج ابراهيمي ممنوع اعلام ميکند و از هر گونه تعرض ياحتي ايراد لفظ شرک يا مشرک و برائت از ايشان به بهانه هاي واهي و پوچ مثل عدم سياسي بودن حج و يا اينکه برائت از مشرکين امري شخصي است نه اجتماعي! جلوگيري مي کند، در صورتيکه برائت از مشرکين عين دستور اسلام ناب محمدي(ص) است و اين عمل در قرآن کريم با عظمت و جايگاه والايي ذکر شده و حکم آن هرگز نسخ نگرديده است.
با اين حال، چرا و با چه توجيهي آنان اين مراسم دشمن شکن را نفي ميکنند؟
چه دلايل و اسبابي در وراي دفاع آل سعود از مشرکين و ظالمين وجود دارد که آنها را مجبور به ممانعت از اعتراض به شرک و مشرکين و برائت از ظلم ميکند؟
آيا بين خاندان حکومتي سعودي کنوني و انساب آن مشرکين پيوند و ارتباطي وجود دارد که ما از آن بي خبريم... و اين ارتباط و پيوند آنان را وا مي دارد تا به هيچ وجه ممکن نگذارند در ايام حج يادي از شرک و مشرکين شود؟!
يا شايد برپايي اين آيين اسلامي در حج ابراهيمي معاني غير مفيد سياسي و ديني و اجتماعي و فکري و فرهنگي در بر دارد که بر قلب اين نوادگان شرک در امارت سعودي که به زور شمشير و ترور بر مقدس ترين مقدسات مسلمانان مسلط شده اند، رعب و وحشت مي افکند و با چوب و چماق و تهديد مانع مي شوند که مسلمانان راز قدرتمندي و نيرويي که در برپايي اين آيين توحيدي در ردّ ظلم و ظالمين نهفته است را دريابند؟
از بزرگترين معاني معروف اسلامي اين است که شرک اصل و اساس هر ظلم سياسي و اقتصادي و اجتماعي و فردي است... اسلام اصل هر ظلمي را شرک به خداي متعال مي داند؛ چه شرک بزرگ باشد، مانند شرک به خدا با بت پرستي و شريک قرار دادن مستقيم براي خداوند، يا شرک کوچک باشد، مانند ظلم انسان در حقّ خودش با معصيت و انحراف از عبادت و اطاعت خدا، لذا خداوند سبحان در سوره لقمان از زبان عبد صالحش در خطاب به فرزندش شرک را اينگونه توصيف مي کند: «و إذ قالَ لُقمانُ لابنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يا بُنَيَّ لا تُشرِک بِاللهِ إنَّ الشِّرکَ لَظُلمٌ عَظيمُ» يعني: «اي فرزندم! به خدا شرک نورز که شرک ظلمي عظيم است».
از اين رو؛ برائت از مشرکين در واقع برائت از ظلم و ظالمين است، و از آنجا که بزرگان ظلم در تاريخ تا به امروز، خود اهل شرک بوده اند، به همين ترتيب حکّام سعودي نيز به دفاع از رهبران ظالمشان برخواسته اند و اينگونه به اهل اسلام و توحيد اجازه نمي دهند که برائت از شرک و مشرکين را به عالميان اظهار و اعلام کنند.
وليکن آنها بايد بدانند که برائت از مشرکين، الي يوم الدين قانون عملي اسلام باقي خواهد ماند، زيرا اين مراسم اسلامي غير از اينکه ياد و ذکر احکام ديني است، منافع سياسي و اجتماعي و اقتصادي فراواني نيز براي اسلام دارد.
حال ميتوانيم درک کنيم که حکومت آل سعود، در واقع برائت از مشرکين را شامل پدران مشرک و ظالم خويش مي بيند، همانها که روزگاريست اسلام و مسلمانان موحّد و مبرا از شرک را نابود ميکنند...
همينطور ميتوانيم درک کنيم و بفهميم که چرا روح شرير ظالمان در حکومت خيانت پيشه وهابيت تا اين حدّ از ذکر برائت از مشرکين آشفته و متلاطم مي شود، بخصوص که برائت از مشرکين وجهه عظيم ديگري در تاريخ اسلام دارد؛ زيرا هنگامي که خداوند آيات برائت را بر رسول مکرّم خود حضرت محمد (صلّي الله عليه و آله) نازل فرمود، دستور داد که اين آيات بر مشرکين ابلاغ گردد. اعلام برائت بايد توسط شخص رسول (ص) و يا يکي از اصحابش که از گوشت و پوست و خونش باشد(حضرت اميرالمومنين علي عليه السلام) انجام گيرد، و نه هيچ کس ديگر. و امروز اين يادآوري و احياي ذکر برائت از مشرکين، براي وهابيت جنايتکار، بحرانزا است!
خداوند سبحان براي اينکه ارتباط شرک و مشرکين عصر جاهلي را با ظلم و ظالمين عصر آل سعود در برگزاري برائت از مشرکين نشان دهد، چنين فرموده است: «يايها الذين ءامنوا لاتتخذوا آباءكم وإخوانكم أولياء إن استحبوا الكفر على الايمان و من يتولهم منكم فأؤلئك هم الظالمون» يعني: «اي کساني که ايمان آورديد، پدران و برادرانتان را وليّ و سرپرست خود نگيريد که کفر را بر ايمان ترجيح دهيد و کساني که از ايشان پيروي نمايند، آنها ظالمانند»./انتهاي پيام/