نشانه هاي عاقل

رُوي عن رسول الله(ص) قال: إِنَّ مِنْ عَلَامَاتِ الْعَقْلِ التَّجَافِيَ عَنْ دَارِ الْغُرُورِ وَ الْإِنَابَةَ إِلَى دَارِ الْخُلُودِ وَ التَّزَوُّدَ لِسُكْنَى الْقُبُورِ وَ التَّأَهُّبَ لِيَوْمِ النُّشُورِ.[1]

حضرت آيت الله تهراني در شرح اين حديث اظهار داشت: حضرت رسول اکرم(ص)فرمودند: از نشانه هاي عاقل بودن، مهيّا شدن براي کوچ کردن از خانه غرور يعني دنيا مي باشد و به سمت خانه جاودانه و هميشگي حرکت کردن است و زاد و توشه برداشتن براي خانه قبري است که مي خواهد در آن ساکن شود و آماده شدن براي روز سخت و هولناک قيامت است.

اگر انساني مي خواهد بفهمد که عقل به معناي واقعي آن را دارد يا نه، ببيند اين نشانه ها چه مقدار در او هست. حضرت به حالت تجافي اشاره کردند که آن حالت نيم خيزي است که انسان نمازگزاري که به رکعت دوم جماعت رسيده است در تشهد به خود مي گيرد. يعني مهيّا شدن و مهيّا نشستن است. به اين معنا که در دنيا حالت انسان بايد به اين گونه باشد؛ مهيّا براي رفتن از دنيا.

بعد از مهيّا شدن براي حرکت به سمت خانه جاودان، حضرت به تهيه زاد و توشه براي خانه قبر اشاره فرمودند و موضوع بسيار مهم عالم قبر را متذکر مي شوند. اين دوره که بسيار سخت است و آن طور که از روايات معصومين(ع) بر مي آيد اين است که فرموده اند که ما در قيامت انسان هايي را که داراي شرايط شفاعت باشند شفاعت مي کنيم؛ ولي نشئه و عالم قبر و برزخ با خودتان است. يعني بعد از مرگ آنچه براي انسان کارساز است انجام اوامر الهي و اعمال صالح و دوري از گناه و نافرماني الهي در دنيا مي باشد. خلاصه همه کاره عالم قبر، اعمال انسان در دنيا است.

نشانه ديگر انسان عاقل، آماده و مهيّا شدن براي حشر و نشر و آن موقعي است که انسان از نشئه برزخ وارد قيامت مي شود. آن روزي که مقدار آن را پنجاه هزار سال دانشته اند و سختي آن به قدري شديد است که انبياء الهي داد وانفساه! دارند و فقط پيغمبر اکرم(ص) است که مي فرمايد واأُمّتاه! حالا آيا اين نشانه هاي عاقل بودن در ما وجود دارد؟ و اگر هست چه مقدار هست؟ و امروز چه فکري براي آن روز کرده ايم؟ اين دعاي امام سجاد(ع) را هميشه يادآور شويم:

اللّهم ارزقني التجافي عن دار الغرور و الإنابة إلي دار الخلود و الإستعداد للموت قبل حلول الفوت.

[1] بحارالأنوار، ج 74، ص 178.

/انتهاي پيام/