هفت دستور براي مقابله با دشمن

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (45) وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُكُمْ وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ (46) وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطٌ (47/انفال)

ترجمه: اي کساني که ايمان آورده! هنگامي که با گروهي رو به رو مي‌شويد، ثابت قدم باشيد؛ و خدا را فراوان ياد کنيد، تا رستگار شويد؛ فرمان خدا و پيامبران را اطاعت نماييد، و نزاع و کشمکش نکنيد، که سست شويد و قدرت و شوکت شما از ميان برود! و صبر و استقامت کنيد که خداوند با استقامت کنندگان است؛ و مانند کساني نباشيد که از روي هوي‌ پرستي و غرور و خود نمايي در برابر مردم، از سرزمين خود بيرون آمدند، و مردم را از راه خدا باز مي‌داشتند، و خداوند به آنچه عمل مي‌کنند، احاطه دارد.

خداوند در اين سه آيه، رعايت هفت موضوع را در جنگهاي اسلامي و در هنگام مقابله با دشمن، بر مومنان واجب کرده است:

1- ثابت قدم بودن.
2- ياد کردن فراوان خدا.
3- اطاعت از خدا و پيامبر(ص)(منظور همان رهبر و ولي هر زمان است).
4- ترک نزاع و کشمکش.
5- داشتن صبر و استقامت.
6- بيرون نرفتن از روي هوي پرستي و خودنمايي نکردن در برابر مردم.
7- باز نداشتن مردم از راه خدا.

مجموع اين امور هفتگانه، قانون کامل و جامع نظامي و جنگي است که چيزي از کليات دستورهاي مهم جنگي را فروگذار نکرده است. اگر در جنگ‌هايي که در زمان پيامبر(ص) واقع شد به دقت تأمل گردد، اين نکته روشن مي‌شود که اگر مسلمانان در جنگي پيروز شدند، به دليل رعايت اين دستورها و اهميت دادن به آنها بود و اگر در جنگي شکست خوردند، به دليل آن بود که اين دستورها يا برخي از آنها را رعايت نکردند و به آن اهميت ندادند.(نمونه، ج17)