همنشيني خوبان

چنان که همنشيني با افراد شرور و پست موجب عقب افتادگي و بدنامي و فرومايگي است، همنشيني با خوبان و بهره‌گيري از صفاي دل و طهارت سيرت آنان نيز موجب پيشرفت و آبرومندي و نشانه خردمندي و معرفت است. امام علي(ع) فرمود: ميوه خردمندي، همنشيني با خوبان است.(غررالحکم)

انسا با همنشيني با خوبان مي‌تواند گام‌هاي بلند و موثري در زندگي بردارد و سرافراز و آبرومند زندگي کند. انسان بايد از صحبت و مراوده با افراد درست دست برندارد که به سود دنيا و زندگي خواهد بود.

حيثيت و آبروي اشخاص پربها و ذي قيمت است که نمي‌توان به آساني و ارزاني آن را از دست داد. گاه کسب آبرو به يک عمر عمل کردن بستگي دارد و از اين رو، بسيار گرانقدر است و براي حفظ و نگهداري آن بايد از همه امکانات مايه گذاشت به خصوص نبايد کاري کرد که نام انسان به بدي سر زبان‌ها بيفتد و هرکس به طريقي حرمت‌شکني کند. امام علي(ع) فرمود: آبروي خود را سر زبانها مينداز.(همان)

علاوه بر آن، اگر آبروي انسان در معرض خطر قرارگيرد، بايد مال خود را فداي آبرو کند و آن را محفوظ بدارد؛ چنانکه امام علي(ع) فرمود: با بذل و بخشش اموالتان، خودتان آبروي خويش را نگه داريد.(همان)

اموال از دست رفته بسا که باز آيند ولي آبروي رفته به اين سادگي باز نمي‌گردد. امام علي(ع) فرمود: آن مالي که باعث حفظ آبرو مي‌شود در حقيقت از دست نرفته است.(همان)

و همچنين فرمود: هرکه آبروي خويش را دوست بدارد، مال برايش بي‌ارزش است. يعني به راحتي آن را خرج مي‌کند تا آبروي خود را بخرد. هيچ چيز پس از دين به اندازه آبرو ارزشمند نيست، پس شايسته است که انسان در حفظ آن بکوشد هرچند ثروت خود را فداي آن کند که اين از عقل و خرد و فهم و شعور است و از پستي است که آدمي براي مال دوستي، آبروي خود را هدر دهد و از مال خود براي حفظ آبروي خرج کند. امام علي(ع) فرمود: از پستي انسان است که مال خود را حفظ کند و از آبرويش مايه بگذارد.(همان)

بنابراين، مال خود را فداي آبروي خود کن و آبروي خود را فداي دين خود و با همنشيني با خوبان کسب آبرو کن.