بدانيد و بکار بريد

کسي که قدم در مسير بندگي حق و يا سلوک گذاشته است لازم است که بعد از نمازهاي واجب بر اين تسبيح مداومت کند، و از ترک آن و مسامحه در آن و از عدم مداومت بر آن اجتناب کند، و جانب حضرت معبود را در خصوص آن مراقبت نمايد.

تسبيح حضرت زهرا(س) در ترتيب و در عدد به اين صورت است: 34 بار «الله اکبر»، 33 بار «الحمدلله»، 33 بار «سبحان الله». و از آنچه که در روايات آمده مشخص مي‌شود که بايد ترتيب و عدد را رعايت کرد تا از آثار و برکات مخصوصه بهرمند گرديد.

شرط حضور و توجه به خدا و به معني آنچه مي‌گويد، از شرايط اساسي است، و بدون آن از برکات مخصوصه، آنچنان که بايد، محفوظ نخواهد شد. بايد مراقبت نمود تا «تسبيح» را با حضور قلب و با توجه بگويد، و از اينکه در لفظ بگويد و در قلب پراکنده و اينجا و آنجا باشد، اجتناب کند. زيرا در اين صورت او در باطن امر در محضر حق نيست و حال تسبيح و سير تسبيحي ندارد، و گفتار او، و خود او صعود الي الله نخواهد داشت، بلکه در اينجا و آنجا خواهد بود.

شرط ديگري که در اين تسبيح است و بايد مراعات شود، بلافاصله بودن آن بعد از نماز است، همين که نماز تمام شد، قبل از اينکه تغيير وضع داده شود و از حالت نماز خارج شود، و قبل از اينکه به چيزي بپردازد، با حضور و با توجه، تسبيح را شروع کند، و با مراعات ترتيب و عدد بدون اينکه در وسط ذکر تسبيح عاملي باعث قطع آن شود، به آخر برساند.

امام صادق(ع) فرمود: هر کس تسبيح حضرت زهرا(س) را قبل از اينکه وضع خود بعد از نماز واجب را بهم بزند بجا بياورد، خداي متعال او را مشمول مغفرت خود مي‌گرداند، و بايد تسبيح را با تکبير، يعني با «الله اکبر» شروع نمايد.

مداومت بر «تسبيح» و نجات از شقاوت    

تسبيح حضرت زهرا(س) و مداومت بر آن، علاوه بر آثار و برکاتي که دارد، موجب محفوظ ماندن از شقاوت است، يعني وسيله‌اي است تا خدا نظر کند، و با نظر خاص خود ما را از شقاوت حفظ بفرمايد، از اين رو نبايد از مداومت بر آن غفلت نمايند.

اين تسبيح به ظاهر بسيار خلاصه است، ليکن نزد صاحبدلان دريايي از حقايق و اسرار توحيدي برخوردار است، و نيز به ظاهر انجام دادن آن بسيار آسان است وليکن، اگر خوب بجا آورده شود، مشکلها را آسان مي‌کند.

امام صادق(ع) فرمود: تسبيح حضرت زهرا(س) بعد از هر نماز در هر روز، نزد من محبوبتر است از هزار رکعت نماز در هر روز./انتهاي پيام/