حـرف حــق را چـه حـريف است بجـز نشنيدن...
به گزارش گروه پاتوق شیشه ای «شبکه خبر دانشجو»، "محمد مهرانفر" در سروده ای جدید با اشاره به رفتارهای اخیر افراطیون در فرار از شنیدن استدلال ها و مواضع حقمدارانه، نوشت:
پـور حقگــوي ولـي را هـمـگــي هـــو بـکنـيــد
هرچه خواهيد سگان يکسره عــو عــو بکنيــد
مــاه بـا عـــوي سـگـان تـار نـخــواهـد گــرديـد
حــق بـه ايـن وقــوقـــه انـکــار نخواهـد گـرديـد
تا کـه حــق بوده تقلاي شمــا ايـن بوده است
گوشتان بهر شنيدن همه سنگيـن بوده است
حـرف حــق را چـه حـريف است بجـز نشنيدن
چـه علاجـي اسـت بجـز کـف زدن و خنديـدن*
نــه مــگــر ولــولــه در قـافـلــه هـا مـي کـرديـد
تـا نـبــي دم نـزنـد هـلــهـلــه هـا مـي کـرديــد
نــه مــگــر کـفــر نظـر داشت به اغــواي شمــا
نــه مــگــر مشـعـــره پــر بــود ز عـــوّاي شمــا
نــه مــگــر پـيـش نـبـي شـعبده رو مي کرديـد
جملـه در گـوش خـود انگشــت فرو مي کرديـد
پـس بـخـنـديــد کـه بي رحـم و مـروت هستيد
چـون ابـو جهــل در انـکــار نـبــوت هـســتـيــد
نـگــذاريــد از آن ســــوي نـدايــي بـرســـد
نـگــذاريــد صــدايــي بـه صــدايـي بـرســـد
نـگــذاريــد کـه اين زخـــم دهــن بــاز کـنــد
نـگــذاريــد کـه قــرآن ســـخــن آغــاز کـنــد
تـا مـبــاد اهــل ولا بــاز بــه مـنـبــر بـرونــد
قــلــب هــا بــاز بــه دنـبــال پـيـمـبــر بـرونــد
تــا کــه اســـلام گــرفـتــار تـحـجــر نـشــود
نـانـتــان...، قــوم زر انــدوخـتـــه! آجــر نـشــود
بي جهت نيست گـرفـتــار نـفـهـمــي شده ايد
کـه از انفــال کنون صـاحـب سهمـي شـده ايد
در مسلمــاني خـود هــم پـي نفعــي گشتيد
مــار خـورديــد چـه تـرديــد! کـه افعــي گشتيد
از شکــم هـاي پر از مـال حـرام اين چه عجب
خـنـده بر گريهء جانســوز امــام اين چه عجب
کـافـــرانـيــد و از آيـات خـدا تـرس شماست
همچـو خفــاش ز پـژواک صـدا تـرس شماست
نـگــرانـيــد حـسيــن (ع) آيـنــه گـردان بشــود
کـوفـــه از پـيـــروي کـفـــر پـشـيـمـــان بشــود
نـه اگــر آيـنــه در خـاک کـدورت بـکشــيد
بـاز پـيـراهـن الـحــاد بـه صـــورت بکشــيـد**
..................
* و ما كان صلاتهم عند البيت إلا مكاء و تصدية فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون (و دعاي مشرکان در کنار کعبه نبود جز هلهله کردن و کف زدن پس بچشيد عذاب را به خاطر آنچه بدان کافر شديد)
** و إني كلما دعوتهم لتغفر لهم جعلوا أصابعهم في آذانهم واستغشوا ثيابهم وأصروا واستكبروا استكبارا (و هرگاه من ايشان را به مغفرت تو فراخواندم انگشت هاي خويش را در گوش ها نهادند و پيراهن هاي خود را بر صورت ها کشيدند و بر ضلالت اصرار نمودند و استکبار ورزيدند)
/انتهاي پيام/