بالا بردن حضرت عيسي(ع)
در قرآن کريم، سورة آل عمران آية 55 ميفرمايد که: عيسي(ع) در گذشت و سپس به سوي خدا بالا رفت (رافعک) اما در تفسير علماء آمده که معناي (وفات) مرگ نيست. بلکه به معناي قبض است. قرآن کريم در جاهاي متعدد کلمة وفات را به معناي يا به جاي کلمة موت استفاده کرده بجز در دو مورد که به معناي خواب استفاده کرده. بنا بر آيات قرآني و سنت، معاني متعدد وفات چيست؟ و اصلاَ آيا معاني متعدد دارد؟ و اين که عيسي مسيح(ع) فوت نکرده بلکه رفع کرده يعني با جسم و روح به آسمان رفته است و نيز آيا پيامبر ديگري نيز چنين صعودي داشته است؟
(توفي) به طور مفصل در کتب لغت و تفسير آمده است اما به طور خلاصه (توفي)در لغت عرب معني جامع و گستردهاي دارد و در مصاديق زيادي به کار ميرود که يکي از مصاديق آن ميراندن است چنان چه در لسان العرب و صحاح اللغه آمده است: (توفي فلان و توفاه الله: اذا قبض نفسه)مصداق ديگر آن (به پايان رسانيدن است چنان چه استعمال ميشود (توفي الميت) يعني عمر خود را به پايان رسانيد.
با مراجعه به قرآن روشن ميشود که معني واقعي (توفي) اخذ و استيفا و گرفتن است ولي اين حقيقت در مصداقهاي مختلف به صورتهاي مختلف واقع ميشود: و تحقق آن در مورد انسان به يکي از صورتهاي زير است:
الف: گرفتن روح از بدن که ملازم با مرگ است.
ب: گرفتن روح از بدن که ملازم با خواب است.
ج: گرفتن انسان از اجتماع بشري و بردن او به عالم ديگر
در مورد اول و دوم قرآن ميفرمايد: (اللّهُ يَتَوَفَّي اْلأَنْفُسَ حينَ مَوْتِها وَ الَّتي لَمْ تَمُتْ في مَنامِها )[1]
در بخش نخست آيه، به معني گرفتن روح از طريق مرگ و بخش دوم گرفتن روح از طريق خواب است.
در مورد سوم ميفرمايد:( إِذْ قالَ اللّهُ يا عيسي إِنّي مُتَوَفِّيکَ وَ رافِعُکَ إِلَيَّ وَ مُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذينَ کَفَرُوا...)[2]
در اين آيه شريفه متوفيک به معني گرفتن انسان از اجتماع بشري و بردن او به عالم ديگر است.
يعني خداوند متعال حضرت عيسي را از دست مردم نجات داد و بالا برد و از اختلاط با کافران پاک گردانيد.
اما اين که آيا پيامبر ديگري هم چنين صعودي داشته است بايد بگوئيم که دو تن از پيامبران يعني حضرت خضر(ع)(بنا بر اين که آن حضرت را پيامبر بدانيم) و حضرت الياس(ع) نيز هم اکنون زنده اند و خداوند آنان را هم چنان زنده نگه داشته است و به آنان حيات طولاني در اين جهان بخشيده است اگر چه ممکن است اين زندگي از طريق صعودي که در مورد حضرت مسيح(ع) قائل هستيم نباشد اما به هر حال آنان نيز داراي حيات طولاني در اين جهان در کنار حضرت مسيح(ع) ميباشند.
[1]سوره زمر، آيه 42.
[2]آل عمران، آيه 55.
منبع: پايگاه حوزه