خورشيد پنجم

حضرت باقر(ع) در ميان مردم به علم و زهد و شرافت و بزرگوارى مشهور و معروف بود، در ميان اولاد حضرت رسول(ص) كسى به پايه او نرسيد، و در علوم قرآن، سنت، احكام، علوم و آداب اخبار، آثار فراوانى از آن بزرگوار رسيده است، بزرگان از صحابه و تابعين خدمت او مي‌رسيدند و از خرمن فضائل او خوشه‏چينى مي‌كردند، حضرت رسول(ص) وى را به عنوان «باقر العلوم» معرفى كرده بودند.

امام صادق(ع) فرمود: جابر بن عبد اللَّه در مسجد حضرت رسول(ص) مي‌نشست و عمامه سياهى را بر سر و صورتش مى‏بست، و مي‌گفت: اى باقر علم! مردمان مدينه مي‌گفتند: جابر هذيان مي‌گويد، وى اظهار مي‌داشت نه به خداوند سوگند من هذيان نمي‌گويم، بلكه از رسول خدا(ص) شنيدم مي‌فرمود: شما بزودى يكى از فرزندان مرا خواهى ديد كه علم را از هم خواهد شكافت. حضرت رسول(ص) مي‌فرمود: رخسار او مانند رخسار من است، و نام او هم با من يكى است، من در اثر اين حرف پيغمبر اين مطلب را اظهار مي‌كنم.

فضيل از حضرت باقر(ع) روايت كرده كه آن جناب فرمود: اگر ما از نزد خود مطلبى اظهار كنيم گمراه خواهيم شد، همان گونه كه گذشتگان گمراه شدند، وليكن ما از روى براهين و ادله‏اى كه خداوند براى پيغمبرش فرستاد حديث مي‌كنيم./انتهاي پيام/