خودت را به او بسپار!
اي خداوند بزرگوار! تو بر نهان و آشکارم آگاهي، خواهشم را برآور. تو نياز مرا ميداني، پس دعاي مرا پذيرا باش. هرآنچه را که در نهاد من است تو نيک ميداني. خدايا! از تو ايماني ميخواهم که قلبم را فراگيرد و اطميناني حقيقي را به بار آورد تا بدان دريابم که هرگز چيزي را از اراده هدفدار تو بيرون نخواهد راند. بگذار از همه دادههايت خشنود باشم، اي آن که صاحب جلا و جبروتي.
آري گوش به نداي «او» دادن، توکل و اطمينان به لطف و رحمت وقدرت «او» کردن و راضي به رضاي «او» بودن، کليد رسيدن به تمامي آرزو و برآورده شدن دعاهاست.
«او»ست که در خور مقام و ظرفيت و توانايي و نيات انسان، او را از بهترين و هموارترين راه که راه مستقيم است، به رسيدن آرزوها و برآورده شدن دعاهايش ميرساند.
آري، «او»ست که در نهايت انسان را به بزرگترين و کاملترين آرزوها و دعاهايش که مأوي گرفتن در بهشت برين و برخوردار شدن از نعمات وصف ناپذير آن و ديدن و بهرهمند شدن از تجلي لطف و رحمت خداوند در آن جايگاه با شکوه است، هدايت ميکند.
شک نکنيد که بزرگترين، دلپذيرترين و جذابترين نويد و آرزو که ميتواند اوج آمال و اهداف يک انسان بزرگ انديش باشد نويد بهشت و آرزوي رسيدن به آن است.
از شرايط رسيدن به آرزوها و پذيرفته شدن دعاهاي انسان، ايمان داشتن به آن، اصرار و تکرار نمودن و جديت به خرج دادن است. هر آن کس که به آرزو و هدف و دعاهاي خويش ايمان و آگاهي داشته و نيتش براي رسيدن به آن مثبت و موثر و لازم باشد، ميبايد همت و اراده و توان خويش را با توکل به «او» با کسب دانش و با صبر و تحمل تقويت کند و هرگز و هرگز شک و ترديد در رسيدن به آن به دل خود راه ندهد.
اين را ميبايد بارها به خود تلقين کرد و به اطمينان رسيد که اگر او بخواهد، اگر به صلاحمان باشد در زمان مناسب و موقعيت عالي حتما به خواستهها و آرزوهايمان خواهيم رسيد، و دعاهايمان مستجاب خواهد شد. اين مهم را ميبايست، پذيرفت براي اين که خواسته خداوند تحقق يابد احتياج به هيچ گونه اسباب و عللي نيست. پيامبر(ص) فرمود: خداوند کساني را که در کار دعا اصرار ميورزند دوست دارد.