به زندگي رنگ جاودانه دهيم!

ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (نحل/96)

ترجمه: آنچه نزد شماست فاني مي‌شود، اما آنچه نزد خداست باقي است، و به کساني که صبر و استقامت پيشه کنند، مطابق بهترين اعمالي که انجام مي‌دادند پاداش خواهيم داد.

طبيعت زندگي اين جهان مادي، فنا و نابودي است؛ اما اگر بتوان همين زندگي مادي را به نحوي با ذات پاک خدا پيوند داد و براي او و در راه او به کار انداخت، رنگ جاودانگي به خود مي‌گيرد. به همين دليل، پيامبران، امامان، دانشمندان راستين، شهدا و حتي اعمال صالح با ابديت همراه هستند.

در حديثي از پيامبر(ص) مي‌خوانيم: هنگامي که فرزند آدم از دنيا مي‌رود، اميد و آرزوي او از همه چيز بريده خواهد شد، مگر از سه چيز:

1- صدقات جاريه(آثار خيري که در خدمت مردم و در راه خدا در جريان است).

2- علم و دانشي که مردم از آن بهره مي‌گيرند.

3- فرزند صالحي که براي او دعا مي‌کند.

همچنين از امام علي(ع) نقل شده است: تفاوت است ميان دو عمل: عملي که لذتش رفتني و پيامد ناگوارش ماندني است و عملي که رنجش سپري شده و اجرش باقي مي‌ماند.(نمونه، ج11)