شهرستانی: سرمايهداري صنعتي اواخر قرن نوزده، عدالت در اروپا را له كرد
به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، حسين شهرستاني، نماينده بسيج دانشجويي كه عصر امروز در ميزگرد دانشجويي عدالت طلبي و آزادانديشي از منظر جنبش دانشجويي در دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران سخن ميگفت، با بيان اينكه در خصوص عدالت و مفهوم آن ميتوان به دو نحو كلي فلسفي و كلامي بحث كرد، اظهار داشت: در اين فضا حلقه گمشده راجع به مفهوم عدالت، ساحت سياسي و اجتماعي مفهوم عدالت است.
وي با بيان اينكه در رابطه با مفهوم سياسي و كلامي عدالت نميتوان به سادگي بحث كرد، گفت: مناقشات جدي بين عدالت در كلام وجود دارد به طوري كه در تاريخ غرب، ما دو جريان چپ و راست داريم كه در تاريخ غرب گفتمان عدالت سياسي موجب پديد آمدن جنبشهاي مردمي شد و در مقابل جريان ليبراليستي توانست گفتمان اصلي خود را كه همان گفتمان محوري بود به وجود بياورد.
اين فعال دانشجويي با بيان اينكه جريان ليبراليستي شايد تا دهه پنجاه توفيق چنداني نتوانست به دست بياورد، تصريح كرد: در جامعه ايراني و گفتمان عمومي، عدالت يك گفتمان توده گرايانه و به تعبيري مردم گرايانه شد.
اين فعال دانشجويي با اشاره به عدالت از منظر جريان دانشجويي، اذعان داشت: ما عدالت و آزادي را ميتوانيم اين طور تعريف كنيم كه هم عدالت و هم آزادي خوب است اما در حال حاضر در صحنه اجتماعي و سياسي موجود، شاهد برخي تعارضات بين عدالت و آزادي هستيم.
وي با تاكيد بر اينكه در حال حاضر با نوعي زيگزاگ رفتن در تعريف عدالت و آزادي مواجهيم، گفت: وقتي در صحنه عمل ميخواهيم مصداق آزادي و عدالت را پيدا كنيم دست به دامن گفتمان ليبرالي ميشويم و محل و كانون اين جور گفتمانها در دانشگاه پيدا ميشود.
وي با اشاره به اينكه ما از عدالت علي(ع) ميگوييم، اما مصاديقي كه عنوان ميكنيم، مصاديق ليبرالي بوده است، گفت: در اواخر قرن نوزده، جامعه صنعتي اروپا بر مبناي آزادي در حال حركت بود ولي سرمايهداري صنعتي عدالت را له كرد.
اين فعال دانشجويي ادامه داد: وقتي دست سرمايهدار باز گذاشته شد، در اين نوع آزادي ممكن است يك عده در زير همين چرخ آزادي له شوند.
نماينده بسيج دانشجويي با بيان اينكه در تاريخ جمهوري اسلامي ما در دو مقطع بحرانهاي اجتماعي داشتيم گفت: در سال 72 – 73 كه اوج توسعه اقتصادي دوران سازندگي بود ما با يك جنبش اجتماعي گرسنگان روبرو بوديم اما سوال اينجاست كه چرا آن جنبش اجتماعي توسط نخبگان فكري مورد توجه قرار نگرفت.
وي ادامه داد: چرا صداي اين عده به هيچ جا نرسيد و چرا روشنفكران ما چيزي نگفتند.
شهرستاني با بيان اينكه در جريان حوادث پس از انتخابات ما فهميديم كه حداقل با جنبش گرسنگان مواجه نبوديم، گفت: اين مساله نشان داد كه اين جنبش، مخصوص بدنه اجتماعي خاصي بود كه به جنبش نخبهسالارانه پيوند خورد.
وي با بيان اينكه اگر دقت كنيم مشخص ميشود كه گفتمان آزادي سياسي كجاست، اذعان داشت: من نميگويم گفتمان عدالت براي توده مردم است و آزادي نيز براي نخبگان، بلكه عدالت گفتماني دارد كه مورد پذيرش اجتماعي است./انتهاي پيام/