خروج از آتش

هنگامى كه مردم براى برگزارى عيد از شهر خارج شده بودند، ابراهيم(عليه السلام) به بتخانه آمد و همه بتها را با تبر، درهم شكست. مردم بعد از مراسم عيد نزديك غروب دسته دسته به شهر باز مى گشتند و براى تجديد عهد به سوى بتخانه مى آمدند، هنگامى كه وارد بتخانه شدند، ديدند همه بتها شكسته شده و ابراهيم(عليه السلام) را عامل آن دانستند، به دنبال اين جريان ابراهيم(عليه السلام) را به محاكمه كشيدند.

نمرود دستور داد تا ابراهيم(عليه السلام) را بسوزانند، هيزمهاى بسيارى در صحرا جمع نموده و آتش زدند، و ابراهيم(عليه السلام) را با منجنيق به درون آتش پرتاب كردند، جبرئيل(عليه السلام) نزد ابراهيم(عليه السلام) آمد و عرض كرد: آيا حاجتى دارى؟ ابراهيم(عليه السلام) فرمود: به تو نه!! سپس خداودند به آتش دستور داد كه اى آتش بر ابراهيم سرد و سالم باش، بعضى از مورخين نوشته اند ابراهيم(عليه السلام) در آن وقت شانزده سال بيشتر نداشت، نمرود از بناى مرتفعى تماشا مى كرد ناگهان با كمال تعجب مشاهده نمود كه ابراهيم(عليه السلام) سالم در ميان آتش نشسته است.

(بعضى اين قضيه را در هجدهم اين ماه نوشته اند).(1)

1-حوادث الايام، صفحه 308.

منبع: سايت الله مکارم شيرازي.