اگر خميني، خميني نبود

محمد گنجي-گروه انديشه؛ اگر نام خميني شناسنامه ي انقلاب نبود، اگر خميني رهبر همه ي مستضعفين جهان نبود، اگر خميني عشق بسيجيان و آزاديخواهان دنيا نبود، اگر خميني رهبر مقابله با استكبار جهاني نبود، اگر انديشه ي خميني را هم مانند انديشه ي ماركس و هگل و كانت و ديگران بايد در زباله دان تاريخ جستجو مي كرديم، اگر خميني نايب ولي عصر نبود، اگر خميني همه ي جان و مالش را در راه اسلام نمي داد، و اگر خميني، خميني نبود، شايد اين فاجعه دردناك را ناديده مي گرفتيم.

اما مگر مي شود به راحتي از كنار اين همه زشتي گذشت؟! مگر ماجرا فقط پاره كردن يك عكسِ بي جان از انساني بزرگ است؟! مگر امام شخصيت كوچكي بود؟!
 صدايي كه از گلوي اين همه دانشجوي انقلابي و پيرو واقعي خط امام به گوش دنيا رسيد، بغضي بود كه در اين سال ها در گلويمان نهفته بود. و حركت جسورانه و هتاكانه ي منافقين سبز پوش هم بغضي بود كه كينه توزانه در اين سال ها در دل داشتند و امروز به صورت پاره كردن عكس امام راحلمان نمود پيدا كرد. هر چند پيش از اين هم اهانت ها شده بود و گنجي ها و كديور ها آبرو را خورده و حيا را قي كرده بودند. اگر استكبار از بودن نام خميني نمي هراسيد كه دست به چنين عمل قبيحانه اي نمي زد. و مگر جز اين است كه با بودن او دنياي ستم خواب راحت بر چشمانش نيامد و با رحلت اين بزرگ مرد تاريخ رسانه هاي غرب اعلام كردند كه: «امروز مردي چشم از جهان فرو بست که با درگذشت او چشم هاي بسياري در جهان غرب آسوده خوابيد.»؟!

هر چند شايد اين كار حمكتي الهي داشت و بهانه اي بود كه به همه ي جهان خواران و نوكران سبز پوششان نشان دهيم كه هنوز خميني در دلهامان زنده است، و هيچ گاه نام و ياد او از قلب ما بيرون نخواهد شد. و مگر ما مرده باشيم و ننگي چنين بر دامن انقلاب و اسلام بنشيند. به همه فهمانديم كه غبار گذر 20 سال از فراق دلدارمان و پير مرادمان آينه ي ذهنمان را مكدر نمي كند و لوح دلمان از عشق به خميني مالامال است؛ هر چند جوانان نسل من دوران سراسر نور خميني كبير را درست به ياد نداشته باشند و كسي چون من در زمان عروج آن مرد تنها كودكي بوده باشد. /انتهاي پيام/