اي اشک ها بريزيد

از اين رو خطاب به ديدگانمان گفتيم، همواره بگرييد، و خطاب به دلها گفتيم: همانند زنان پسر مرده بناليد، چرا كه دشمنان ريختن خون امانتهاى پيغمبر مهربان اسلام صلى اللَّه عليه و آله و سلم را در روز عاشورا مباح دانستند، و آن همه سفارشهاى پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم در مورد فرزندان و اهل بيتش در دست دشمنان از امّتش ناديده گرفته شد.

خدايا پناه بر تو از اين حوادث ناگوارى كه دلها را جريحه‏دار ساخت، و جگرها را سوزانيد، و اعمال قلوب را از شدّت غم، به فرياد در آورده، پناه بر تو از اين حوادث جانسوز بزرگى كه هر حادثه تلخى در برابر آن كوچك است، و موجب پريشانى كانون تقوا است، پناه بر تو از سوز مصيبت آن تيرهايى كه خون رسالت را ريخت، و دستهايى كه براى به اسيرى بردن خاندان جلالت از آستين بيرون آمد، سوزى كه بزرگان را سر بر زانوى غم نموده، و جانهاى برترين خاندان را از پيكرشان جدا ساخت، و سرزنشى كه شيرمردان را دگرگون كرد، فاجعه جانسوزى كه جبرئيل را نيز غمگين و گريان نمود، حادثه تلخى كه در پيشگاه خدا، بسيار عظيم بود.(1)

1- غم نامه کربلا.