اين بار نيز قرآن را بر نيزه کردند

عمر سعد در روز عاشورا رأس امام حسين(ع) را به خولى بن يزيد اصبحى و حميد بن مسلم ازدى داد تا آنها آن را نزد ابن زياد ببرند.

سپس دستور داد سر از بدن ساير شهيدان جدا نمودند و آن سرها را به همراه شمر بن ذى الجوشن، و قيس بن اشعث، و عمرو بن حجّاج به سوى ابن زياد فرستاد، آنها سرها را به كوفه آوردند.

عمر سعد در روز عاشورا تا پايان، و در روز بعد تا ظهر، در كربلا ماند، سپس اهل بيت امام حسين(ع) و بازماندگان شهيدان را، از كربلا به سوى كوفه روانه ساخت. بانوان شهيدان را، از كربلا به سوى كوفه‏روانه ساخت.

بانوان حرم را سوار بر شترانى كرد كه تنها پاره گليمى به پشتشان انداخته شده بود، و داراى محمل و سايبان نبودند، صورت هايشان باز بود، با اينكه آنها امانت‏هاى بهترين پيامبران، رسول اكرم(ص) بودند، آنان همچون اسيران ترك و روم در سخت‏ترين وضع و اندوه به سر مى‏بردند.

روايت شده: تعداد سرهاى شهيدان كربلا هفتاد و هشت سر بود، كه قبيله‏هاى عرب براى تقرب به پيشگاه ابن زياد، و يزيد بن معاويه، (لعنت خدا بر آنها) بين خود تقسيم نمودند.

وقتى كه عمر سعد از كربلا خارج شد، گروهى از بنى اسد به قتلگاه آمدند و بر پيكرهاى پاك و به خون تپيده شهدا نماز خواندند و آنها را در مكان‏هايى كه اكنون مشخّص است، به خاك سپردند.