نقبي به نشست خبري جشنواره شعر

گروه ادب و هنر؛ ديروز نشست خبري جشنواره شعر فجر با حاشيه هايي همراه بود. اين حواشي تلاقي خاصي با متن مباحث هم داشت، اينکه جشنواره شعر فجر چه خاصيتي دارد و چه تدبيري لازم است تا آنرا تبديل به يک محفل ملي کند.

در اين نوشتار هم اشارتهايي به اين موضوع جدي و مهم داريم و هم نقبي به آن حواشي قابل تامل و نه چندان قابل تحمل. قضاوت را هم مثل هميشه به انصاف مخاطبانمان واگذار مي کنيم که بدان ايمان داريم.

اولا: دوستان ما بايد از اين گمان نادرست دست بردارند كه گرد آمدن همه شاعران- يا حداقل، حداكثر آنان زير يك چتر يا سقف مثل جشنواره فيلم فجر- با بخشنامه و اداري بازي هاي متنوع كه برگزاري جشنواره هم مي تواند يكي از آنها باشد، فراهم خواهد آمد.

واقعيت آن است كه «جمع هنري» و «محفل معتبر و حداكثري» كه بتواند كمّاً و كيفاً، گويا و جوياي واقعيت و حقيقت فضاي جامعه شعري باشد، قبل از برگزاري جشنواره و همايش و نمايش و سمينار، نيازمند يك رويكرد حرفه اي و مستمر و برنامه ريزي شده است كه بتواند بازتاب مفيد و موثري داشته باشد كه نه نشاني از درماندگي در آن باشد و نه عجز و تنگ نظري.

اصلا اگر جشنواره شعر فجر به اعتبار و بزرگي و فراگيري دست يابد، نه نياز به منت كشي از شاعر برج عاج نشين است و نه حالا ديگر حتي از شاعر قبلا انقلابي!

ثانيا: بايد ديد چه چيزهايي جشنواره شعر فجر را حداقل، در ميان طيفي از جامعه شعري ما منزوي گردانده و يا به عبارتي ديگر، چه چيزهايي باعث شده است كه اين محفل از گرما و ارزش و اهميت حضور بخشي از شاعران محروم بماند.

تا زماني كه همه چيز با توفندگي و موضع گيري و كينه توزي مشروع شود و ادامه يابد و به سرانجام رسد جشنواره هاي ما - از جمله فجر - نخواهد توانست به جايگاهي دست يابند كه در خور جمع شخيص و ارزشمند جامعه هنري و از جمله شعري ما باشد.

ثالثا: بايد دعواهاي سياسي و دسته بندي جناحي و خط كشي هاي موهوم را در «متن شعر» كنار گذاشت و حوزه ديگري را براي كاربري اين موارد كه در جاي خود مهم و قابل توجهند، يافت و عملي كرد.

استاد علي موسوي گرمارودي در جلسه نشست خبري جشنواره چهارم شعر فجر بارها تاكيد كرد كه جشنواره امسال بر« متن» مبتني است و نه « نام شاعر».

و اين جمله طلايي مي تواند گام مستحكم و بجايي باشد براي حركت در مسيري كه مي تواند جشنواره شعر فجر را به سويي برد كه لايق نام و مسماي آن است.