پيدايش اسلام، محمدى است و بقاى آن، حسينى!
حسين منى و انا من حسين«ع»
حسين«ع» از من است و من از حسينم، متن كامل حديثى كه رسول خدا«ص» فرموده است و در كتب حديثى شيعه و اهل سنت آمده، به اين شرح است: «حسين منى و انا منحسين احب الله من احب حسينا و ابغض الله من ابغض حسينا، حسين سبط من الاسباط، لعنالله قاتله»(1) اينگونه تعبير (من از اويم و او از من است) نشانه وحدت كامل فكرى، روحى، مرامى، جسمى و خط مشى است و رسول خدا«ص» نيم قرن پيش از حادثه كربلا، خواسته قيام و نهضتحسينى را تداوم راه خويش بداند و دشمنان سيد الشهدا را كه دست خود را به خون او آلودند، دشمنان و قاتلان خود به حساب آورد؛ چرا كه خشم و رضا و جنگ و صلح و يارى يا جفا بر حسين«ع»، همسان با خشم و رضا و جنگ و صلح و يارى و جفا بر پيامبر خداست؛ زيرا اين دو، يك جان در دو بدن و يك فكر و مرام، در دو زمانند. (2) اين گونه بيان همبستگى كامل، ترسيم كننده خط صحيح حركت اجتماعى و دينى و مبارزاتى و سياسى در طول تاريخ است. چنين نيست كه از هم بودن اين دو حجت الهى، تنها پيوند جسمى و از نسل پيامبر بود حسين«ع» را بگويد، بلكه عمدهترين مفهوم، همخطى آن دو است.
مفهوم بلند ديگرى كه در اين حديث نهفته، آن است كه وجود پيامبر«ع» و آيين و مكتب او در وجود ابا عبد الله«ع» تداوم يافته است، آن هم نه تنها تداوم جسمى، بلكه نگهبان دين پيامبر«ص»، امام حسين است و قيام و شهادت او سبب بقاى دين رسولخداست؛ سخن، اين تنها بار عاطفى ندارد، بلكه بيانگر يك حقيقت اجتماعى و تاريخى است.
اگر كه دين مصطفى هنوز در جهان به پاست/ از آن سر بريده تو هست و از نواى تو
احياگر دين پيامبر، نهضت حسينى بود، خود ابا عبد الله«ع» در خطبهاى كه فلسفه و قيام خويش را بيان كرد، اشاره فرمود كه هدف، حركت در مسير سيره پيامبر و على«ع» و امر به معروف و نهى از منكر است و اينگونه است كه انحراف ها زدوده شده و دين استوار و پا برجا مىماند.
اينكه گفتهاند: «ان الاسلام محمدى الحدوث،حسينى البقاء» اشاره به همين احياگرى دين پيامبر در سايه قيام عاشوراست، يعنى پيدايش اسلام، محمدى است و بقاى آن، حسينى!
گر جز به كشتنم نشود دين حق بلند اى تيغ ها، بياييد بر فرق من فرود
اين نكته در شعرى كه از زبان حسين بن على«ع» سروده شده است (و حديث و شعر امام نيست) اينگونه مطرح شده است: ان كان دين محمد لم يستقم الا بقتلى يا سيوف خذينى (3)
اگر دين محمد«ص» جز با كشته شدن من استوار نمىشود، پس اى شمشيرها مرا دريابيد! به تعبير امام خمينى«ره»: «با زنده نگه داشتن او اسلام زنده مىشود. «انا منحسين»، كه روايت شده است كه پيغمبر فرموده است، اين معنايش، معنا اين است كه حسين مال من است، و من هم از او زنده مىشوم.» (4)
1- احقاق الحق،قاضى نور الله تسترى،ج 11 ص 265،بحار الانوار،ج 43 ص 261،تاريخ الاسلام،ذهبى،ج 5،ص97.
2- به مقاله ارزشمند «حسين منى و انا من حسين» ا محمد باقر بهبودى در«يادنامه علامه امينى»،مقاله چهاردهم،ص 305 مراجعه كنيد.
3- اين شعر، بيتى از قصيده بلند شاعر و خطيب كربلايى، مرحوم شيخ محسن ابو الحب(م 1305)است و آنچه مشهور است كه از سرودههاى سيد الشهداست، بى اصل است.ر.ك:«تراث كربلا»،سلمان هادى طعمه،ص 86.
4- صحيفه نور،ج 13 ص 158.