آخرين همراه
امير المؤمنين عليه السلام فرمود: زمانى كه انسان آخرين روز زندگيش در دنيا و اولين روز از آخرت (يعنى روز مرگ) را مىبيند، مال و فرزندان و عملش در برابرش مجسّم مىشود.
در اين حال انسان به مال رو مىكند و مىگويد: سوگند به خدا، من در طلب تو حريص و در صرف كردنت بخيل بودم، اكنون براى من چه مىكنى؟ مال پاسخ مىدهد: كفن خود را از من برگير.
آنگاه رو به فرزندانش كرده و مىگويد: به خدا سوگند، من دوستدار شما و مدافع شما بودم، حال شما براى من چه مىكنيد؟ پاسخ مىدهند: ما تو را به گور مىسپاريم و در خاك پنهان مىسازيم.
در اين هنگام، رو به عمل خود مىكند و مىگويد: به خدا قسم، تو بر من بسيار سنگين بودى و رغبتى براى انجام دادن تو نداشتم، تو با من چه مىكنى؟ عمل پاسخ مىدهد: من در گور و در روز محشر با تو همراه و همنشين خواهم بود، تا هر دو با هم بر خداوند عرضه شويم «1».
1- گلچين صدوق، ج1.