شناخت دشمن، اولين گام مبارزه

نخستين گام مبارزه، شناخت دشمن و دام‌هاي گوناگون اوست، خداوند ابتدا دشمن را به حضرت آدم معرفي کرد و فرمود: اين شيطان دشمن تو و همسرت است.(طه/20)

سپس فرمود: او دشمن خطرناک و قسم خورده و شناخته شده‌اي است (بقره/108) نکند شما را از زندگي خوبي که داريد بيرون کند.(طه/117)

خوش‌بيني و حسن ظن به دشمن و فريب توبه او را خوردن و تسليم چهره مظلومانه او شدن، بزرگترين دام اوست که مقدسين و خوشبينان جامعه را فريب مي‌دهد.

امروزه يکي از وظايف مهم، شناخت دشمن و نقشه‌هاي اوست، سر را در لاک کردن، خود را کنار کشيدن و توطئه دشمن را فرض و توهم دانستن، يعني مردن، يعني تباه شدن، يعني تسليم دشمن و نقشه‌هاي او شدن، و اين همان است که دشمن مي‌خواهد، يعني همانند گوسفند تسليم او بودن و گوش به فرمانش به دنبال علفي تا به سلاخ‌خانه رفتن.

امام کاظم(ع) فرمود: علم مفيد براي مردم را در چهار چيز يافتم: اول: خدايت را بشناس، دوم: نعمت‌هاي او را بشناس، سوم: وظايف خود را بشناس، چهارم: دشمن دينت را بشناس.(اصول کافي، ج1)   

بنا بر اين دشمن‌شناسي از ارکان سلامت انسان، جامعه و فرهنگ ديني است، امام علي(ع) درباره شناخت حق و باطل فرمود: شش نوع معرفت است که در هرکه باشد، راه بهشت به روي او باز و راه دوزخ بر او بسته است:

1- خدا را بشناسد و فرمانبر او باشد؛

2- شيطان را بشناسد(که دشمن است) و نافرمانيش کند؛

3- حق را بشناسد و پيروي کند؛

4- باطل را بشناسد و از او فاصله بگيرد؛

5- دنيا را بشناسد و ترکش کند؛

6- آخرت را بشناسد و در جستجويش باشد.(نهج البلاغه)