رضايت خدا، گواراتر از بهشت!
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً في جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ (توبه/72)
ترجمه: خداوند به مردان و زنان با ايمان، باغهايي از بهشت وعده داده که نهرها از زير درختانش جاري است، جاودانه در آن خواهند ماند و مسکنهاي پاکيزهاي در بهشتهاي جاودان نصيب آنها ساخته و خشنودي و رضاي خدا از همه اينها برتر است و پيروزي بزرگ همين است.
در روايتي از امام سجاد(ع) در ذيل اين آيه ميخوانيم: هنگامي که بهشتيان در بهشت جاي گرفتند و دوست خدا به باغها و خانههاي خود در آيد و هر مومني بر تختش تکيه زند، خدمتگزارانش به دور او حلقه ميزنند و شاخههاي پرميوه را به طرف او خم ميکنند و چشمهسارها در اطراف شروع به جوشيدن ميکند و از زير تخت و بارگاه او رودها جريان مييابد و برايش فرشها ميگسترانند و پشتيها گذاشته ميشود و هرچه را که بخواهد، قبل از آن که به زبان بياورد، خدمتگزاران برايش حاضر ميکنند و از بهشتها حورالعين برايش ميآورند... تا آنکه خداي جبار براي آنها تجلي كرده، ميفرمايد: اي دوستان و اطاعت کنندگان من، اي ساکنان بهشتم که در جوار من سکنا گزيدهايد، آيا شما را به بهتر آنچه در آن هستيد، آگاه کنم؟ بهشتيان گويند: پروردگارا، چه چيزي بهتر از اين حالي است که در آنيم؟!
از نعمتها، هرچه بخوانيم و چشم از آن لذت برد، در کنار بزرگواري تو موجود است، خداوند، همان پرسش را بار ديگر تکرار ميکند، آنگاه بهشتيان گويند: پروردگارا، آري، بهتر از اين حالتي را که در آن هستيم، به ما عنايت فرما.
پس خداوند ميفرمايد: خشنودي من از شما و اينکه شما را دوست دارم، از آنچه شما در آن هستيد، بهتر و بزرگتر است، پس بهشتيان عرض ميکنند: آري، اي پروردگار، خشنودي تو از ما و اين که تو ما را دوست داري، براي ما بهتر و براي جانهايمان گواراتر است.(تفسير عياشي، ج2)