هشتم صفر؛ شهادت اويس قرنى(ره)

اويس، از اصحاب اميرالمؤمنين(ع) و يكى از زهاد ثمانيه بود كه آنها عبارتند از ربيع بن خُثيم، هَرَم بن حيّان، اُوَيْس قَرَنى، عامر بن عبد قيس، ابو مسلم خولايى، مسروق بن الاجدع، حسن بن ابى الحسن بصرى و سويد بن يزيد كه چهار نفر اول از اصحاب على(ع) و از زهاد و اتقيا بودند و چهار نفر ديگر باطلند.

اويس در يمن شتربانى مى كرد و از اجرت آن نفقه مادر صالحه را تأمين مى كرد. روزى از مادرش اجازه خواست تا به زيارت رسول خدا(ص) در مدينه برود، مادرش گفت: برو، اما اگر پيامبر(ص) در خانه نباشد توقف مكن. اويس چون به ديدار پيامبر(ص) رفت و پيامبر(ص) در خانه نبود، به يمن بازگشت. زمانى كه پيامبر(ص) به خانه آمد نورى مشاهده كرد، فرمود: كسى آمده؟ عرض كردند: از يمن شتربانى آمده بود كه اسمش اويس بود و براى شما سلام فرستاد و بازگشت. حضرت فرمودند: آرى اين نور اويس است كه در خانه ما هديه گذاشته و رفته.

اويس با قباى پشمى و با شمشير و سپر نزد حضرت على(ع) رفت و عرض كرد: يا على دستت را بده تا بيعت كنم. حضرت فرمود: به چه قسم بيعت مى كنى؟ عرض كرد: به سمع و طاعت و قتال در مقابل شما تا شهيد شوم يا خداوند پيروزى عطا نمايد. حضرت فرمود: اسم تو چيست؟ عرض كرد: اويس. حضرت فرمود: تو اويس قرنى هستى؟ عرض كرد: بلى. فرمود: اللّه اكبر، از پيامبر(ص) شنيدم كه فرمود: يا على تو مردى را از امت من درك مى كنى كه اسم او اويس قرنى است و او با شهادت از دنيا مى رود.

اويس قرنى در سال 37 هجرى قمرى در ركاب اميرالمؤمنين(ع) در جنگ صفين به شهادت رسيد.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 60.