هفت توصيه پيامبر(ص) به ابوذر
ابوذر گفت: پيامبر(ص) مرا به هفت چيز توصيه كرد؛ دوستى و همنشینی با تهيدستان، دورى از ثروتمندان، صله رحم، سخن غير حق بر زبان نياوردن، از ملامت ديگران در انجام فرمان الهى نترسيدن، به زيردستان خود نگاه كردن، به بالاتر از خود توجهى نكردن (و وضع زندگى تهيدستان را ببينم نه ثروتمندان) و بسيار گفتن سبحان اللَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم كه باقيات صالحات همين هاست.
همچنین فرمود: هر كس به راه راست رود، از لغزش ها و گرفتاري ها ايمن شود؛ صبر مركب سلامتى است و بىصبرى مركب پشيمانى؛ تلخى بردبارى از شيرينى انتقام گواراتر است و ميوه كينه، ندامت است؛ كسى كه بر ناخوشايند پايدارى كند به آنچه دوست دارد، مىرسد؛ صبر بر مصيبت، مصيبتى براى دشمن است و بىصبرى بر مصيبت، خود مصيبتى ديگر است و ثواب آن را از ميان مىبرد و اين بزرگترين مصيبت هاست.
و فرمود: بهترين روزي ها، آن است كه براى انسان بسنده باشد و بهترين ذكرها، مخفىترين آنهاست؛ اى مردم شما را به تقوا و مواظبت از خود سفارش مىكنم، هميشه به ياد روز قيامت باشيد و به دست آوريد، آنچه ماندنى است، به وسيله آنچه فانى است؛ بدانيد كه روزگار، دورهاى محدود و روزىها تقسيم شده است و اجل ها مىرسد و آخرت هميشگى و نعمتى است كه زوال و نيستى ندارد؛ پس به آنچه مىكنيد و آنچه براى خود مهيا مىسازيد، نيكو بنگريد و آنچه از دنيا، شما را از آخرت غافل مىگرداند، رها كنيد و خود را در صف اهل افراط و مغروران نگذاريد، زيرا حسرت و ندامت خواهيد داشت؛ آنچه را كه از دستتان رفته با باقى مانده عمر تدارك و تلافى كنيد و بهرهاى از دنياى خود را براى آخرتتان از پيش بفرستي، و در اين كار كوشا باشيد، زيرا مرگ به طور ناگهانى بر سرتان فرود مىآيد.
اى مردم! چه بسا خردمندى كه هوايش او را از آنچه برايش خلق شده، به خود مشغول داشت و به صف نابخردان درآورد؛ خود را در لغزش ها معذور نداريد و در باطل موافق هواى نفس مجادله نكنيد؛ هم و غم خود را يارى حق قرار دهيد، چه حق با شما باشد و يا با طرف مقابل، زيرا خداى متعال فرموده است: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ «صف/13»: اى كسانى كه ايمان آوردهايد از ياران خدا باشيد.
پس دستور خدا را عمل كنيد و نه هواى نفس و شيطان را، و هر گاه ديدى، اهل معصيتى به هر چه از خدا مىخواهد، مىرسد، بدانيد كه او كمكم مستحق كيفر مىگردد و خداوند مىفرمايد: سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ* «اعراف/180»: بزودى آنها را از جايى كه نمىدانند، عذاب مىكنيم و به هلاكت مىاندازيم./انتهاي پيام/