تفاوت هاي آشکار راهپيمائي 25خرداد و 22 بهمن

علي ميرزايي- گروه سياسي؛ متأسفانه جريان استحاله (همان معترضين مدعي قانونمداري و آزادي خواهي) در جريان حوادث و اغتشاشات پس از انتخابات رياست جمهوري دهم، به صورت خزنده و برنامه ريزي شده اي در پي مصادره ايام و مناسبت هاي مهم انقلاب اسلامي ايران بوده است و البته در هيچ موردي موفق به انجام اين عمل نشده است که به همين سبب جرياني موازي، اقدام به انجام حرکتي ديگر در جهت ارائه جايگزين براي مناسبت هاي ويژه، نموده است.

آنچه که بارها از زبان سران فتنه در بيانيه ها و مصاحبه هايشان شنيده ايم؛ تفاخري است که به تجمع 25 خرداد حاميان سابقشان مينمايند. متاسفانه در آستانه 22بهمن، اين تبليغات به مدد  امکانات گسترده رسانه هاي معاند خارجي مانند بي بي سي و صداي آمريکا و العربيه(وابسته به وهابيون افراطي آل سعود در عربستان) رنگ و بوئي خاص به خود گرفته است که بيم آن مي رود؛ چهره واقعيت در پس آن پنهان گردد.

در اين نوشتار، سعي بر آن است که واقعيات، بدون تعصب و جانبداري با محوريت مقايسه تجمع 25خرداد و راهپيمائي 22بهمن، به خواننده منتقل و قضاوت به خود او واگذار گردد.

1)تجمع 25 خرداد با دعوت گروه هاي مدعي تقلب در انتخابات و در تهران به طور گسترده و برخي شهرستان هاي مرکز استان به صورت خيلي محدود انجام شد. در حالي که راهپيمائي يوم الله 22بهمن ماه، هر ساله و در همه شهرهاي بزرگ و کوچک و حتي برخي روستاها برگزار مي گردد که اين امر بيانگر گستردگي واقعي و همراهي همه اقشار جامعه ايران اسلامي در برگزاري مراسم مربوط به آن مي باشد.

متاسفانه مدعيان تقلب در انتخابات هرگز به اين واقعيت که تجمع 25خرداد فقط در تهران برگزار شده است؛ هرگز به طور مستقيم اشاره ننموده اند.

2) در تبليغات و دعوت سران فتنه از مردم براي حضور در تجمع 25خرداد، اشاره به محل تجمع جهت راهپيمائي از ميدان اتقلاب تا ميدان آزادي تهران شده بود يعني فاصله اي  بيش از 4کيلومتر براي برگزاري اين تجمع در نظر گرفته شده است اما در ادامه تبليغات گروه هاي معاند نظام، اين راهپيمائي را از ميدان امام حسين(عليه السلام) تا ميدان انقلاب و از آنجا تا ميدان آزادي اعلام نمودند که فاصله اي کمتر از 9کيلومتر را شامل مي شود!

ظاهرا در اينجا يک نکته مغفول مانده است و آن هم برگزاري مراسم يو الله 22 بهمن در مسيرهاي گوناگون(دست کم پنج مسير) به طرف ميدان آزادي و تجمع مردمي در آن ميدان است که طول مجموع اين مسير ها دست کم در حدود 15 کيلومتر است. همچنين مانند مورد اول، باز هم کساني که مدعي طولاني بودن مسير راهپيمائي 25خرداد هستند؛ فراموش نمودند که در شهرهاي کوچک اطراف تهران مانند اسلامشهر و رباط کريم و دماوند و ورامين و فيروزکوه و شهر قدس و شهريار و حتي کلانشهر کرج، همه ساله مراسم 22 بهمن با تجمع و راهپيمائي مردمي برگزار مي شود در حالي که همين مراسم به صورتي باشکوه و در همان زمان در تهران نيز برگزار ميگردد در حالي که روز 25خرداد هرگز تجمعي در شهرهاي تابعه تهران برگزار نشده بود و اين به معني حضور معترضان شهرهاي اطراف تهران در خود تهران جهت انجام راهپيمائي 25خرداد است.

3) يکي ديگر از مواردي که توسط فتنه گران، به زبان آورده نمي شود؛ غيرقانوني بودن تجمع 25خرداد و حوادث حاشيه آن يعني حمله به پايگاه بسيج در خيابان جناح تهران و حمله به دانشگاه صنعتي شريف و دانشگاه تهران در حاشيه اين راهپيمائي است که معلوم نيست چرا به عنوان "راهپيمائي سکوت" از آن نام برده مي شود؛ بخصوص آنکه اين تجمع همراه بود با حضور و سخنراني سران فتنه(كروبي و موسوي) در آن.

4)راهپيمائي 22بهمن با دعوت سازمان تبيغات اسلامي برگزار مي شود اما تجمع 25 خرداد با دعوت سران فتنه به نحوي برگزار شد که امر دعوت به حضور در آن را در عمل، شبکه هاي فارسي زبان ضد انقلاب و بي بي سي فارسي و صداي امريکا و ديگر هم پالگي هايشان بر عهده گرفته بودند. نكته مهمتر مكر و فريبي بود كه باعث شد معترضان خواه  ناخواه سالروز عمل ننگين گروهك هاي به اصطلاح ملي( در حقيقت ضد دين) را، در اعتراض به قانون اجراي احكام مترقي اسلام، زنده كنند. اصل اين ماجرا به تظاهرات اين گروهك ها در سال 60 و در روز 25 خرداد باز ميگردد كه در طي آن بر عليه اجراي احكام اسلامي شعار دادند كه در حقيقت هدف اصلي آنان استحاله نظام جمهوري اسلامي ايران بود. د راينجا بحث بر سر اين است كه هيچ كس مناسبت اين روز را يادآوري نكرده بود در حالي كه بسياري از باقيمانده همان گروهك ها در تبليغات انتخاباتب از موسوي حمايت كرده بودند .

5) نکته ديگر در تجمع اعتراض آميز 25 خرداد، مکر و فريبي بود که موجبات اشتباه برخي از هموطنانمان را فراهم ساخت. در دعوتنامه ها و بيانيه هاي حضور در تجمع 25خرداد اعلام شده بود که در انتخابات به يقين تقلب شده و اين تجمع بر ضد دولت کودتا(دولت قانوني دکتر احمدي نژاد) برگزار مي شود در حالي که دولت نهم با انتخابات سال84 روي کار امده بود و برگزار کننده آن انتخابات هم دولت محمد خاتمي بود و دولت دهم هنوز مستقر نشده بود. در اين مورد دو دروغ مستتر است:

الف)اينکه هنوز دولتي مستقر نشده بود تا دولت کودتا باشد يا نباشد(کدام کودتا؟)

ب)رأي دهندگان به موسوي که در ميان آنها افراد متدين و معتقد به نظام و انقلاب و ولايت فقيه نيز فراوان بودند؛ به اين دليل در تجمع 25خرداد حاضر بودند که به آنها تلقين شده بود: در انتخابات تقلب شده. و برايشان تبيين نشده بود که: اين تجمعات در راستاي اهداف پليد سلطه گران جهاني است و از سوي آنان جهت مبارزه با استقلال جمهوري اسلامي ايران مورد استفادهقرار خواهد گرفت.

اين در حالي است که همه شرکت کنندگان در مراسم روز 22بهمن ماه ميدانند که اين راهپيمائي در حمايت از جمهوري اسلامي و در راستاي تقويت آن است و براي آوردن مردم به اين راهپيمائي، خدعه و نيرنگي به کار برده نمي شود.

6) نکته بسيار مهم ديگري که مدنظر قرار نگرفت و متاسفانه مغفول ماند؛ برگزاري تجمع 25خرداد در يک روز کاري ميان هفته (دوشنبه) و به صورت غيررسمي و غيرقانوني است. حاصل اين عمل، آن مي شود که وقتي در اوج ترافيک عصرگاهي و بازگشت مردم از سرکار به خانه در مسيري که دست صدها هزار نفر از آن استفاده ميکنند، تجمعي صورت مي گيرد؛ خواه ناخواه مردم گير كرده در ترافيک، مجبور به پياده روي و افزوده شدن به جمعيت حاضر در تجمع غيرقانوني مي شوند تا مسير خود به طرف منزل را پياده طي کنند و از ان سوي نيز، ناظرين از همه جا بي خبر (و يا شايد هم با خبر) اين عده را هم در زمره معترضان به حساب مي آورند.

اين درحالي است که در تجمع چندميليون نفري عاشورائيان در تهران از روز قبل و به طور رسمي اين تجمع اطلاع رساني شده بود و به همين دليل مردم مي دانستند که بعد از ظهر روز چهارشنبه نهم دي ماه 1388 يک تجمع عظيم در ميدان انقلاب و بسياري از خيابان هاي همجوار ان برگزار مي شود و همين امر سبب شده بود که حق انتخاب براي شرکت يا عدم شرکت در اين تجمع وجود داشه باشد.

با ذکر اين موارد و دلايل ميتوان به نکته اي پي برد که بسيار مهم و جالب توجه است: اتهام دروغ به دولت نهم و دهم درحالي زده شد که هدف اصلي از آن، کل نظام جمهوري اسلامي ايران بود و اين مساله اينک براي همه مردم مشخص شده است و از همين رو فتنه گران ديگر نخواهند توانست اين تعداد از هموطنانمان را با فريب به خيابان ها بياورند؛ کمااينکه در روز قدس و روز 13 آبان و 16 آذر و عاشورا هرگز نتوانستند.

البته نکته مهمي که با وجود تبليغات سنگين جريان فتنه بر زبان کمتر کسي جاري مي شود؛ حضور حداکثر 400 تا 500 هزار نفر در اين تجمع است(جعيت تهران  شهرهاي اطراف آن در خوشبينانه ترين حالت، حداقل 12 ميليون نفر است)/انتهاي پيام/