چرا اين آقايان گريه مي كنند؟

به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبکه خبر دانشجو»، سعيد حجت در آخرين پست وبلاگ «کنايه» در مطلبي كوتاه چنين نوشته است:

بعد از پايان مراسم 22 بهمن امسال با چند تن از دوستان رفتيم تا از تونل توحيد که در آستانه دهه فجر افتتاح شد ديدن کنيم، چون آنقدر روي اين تونل تبليغ شده بود که آدم را وا مي داشت تا از آن ديدن کند، به قول يکي از دوستان، شهرداري به قدري روي اين تونل تبليغ کرده که انسان هرجا پا مي گذارد گمان مي کند زيرپايش تونل توحيد است...

به هرحال داخل تونل شديم، تونل خوبي بود هرچند خون هاي بسياري پاي آن ريخته شد، البته بگذريم از توجيهات شهردار محترم و سايتها و روزنامه هاي زنجيره اي وي که به جاي پاسخگويي نسبت به کشته شدگان راه تونل توحيد، دائما از سقوط هواپيماي توپولف مي گفتند...در واقع به نوعي تمام حرف ايشان اين بود که وقتي در دولت احمدي نژاد هواپيماي توپولف(البته هواپيماهاي وارداتي آقاي هاشمي رفسنجاني) سقوط مي کند و عده اي ناخواسته کشته مي شوند، من هم بايد آدم بکشم...البته روحيه ي نظامي داشتن، اينگونه واکنش ها را در پي دارد...

به هرحال وقتي وارد تونل توحيد شديم، ياد اشک و گريه و زاري شهردار تهران در روز افتتاح تونل توحيد با اين همه تشريفات افتادم، همين طور که تونل توحيد را طي مي کرديم خاطرات برايم تداعي مي شد، ديدم گرچه پروژه خوبي است ولي گريه کردن ندارد، اگر بنا بر گريه کردن باشد احمدي نژاد بايد روزي 12 ساعت گريه کند، البته ياد يک موضوع ديگر هم افتادم از يک طرف گريه هاشمي در آن فيلم انتخاباتي اش در سال 1384 را به ياد آوردم که مي گفت (فائزه گفت بابا نرو)، و از يک طرف به ياد کرباسچي در فيلم انتخاباتي کروبي در همين انتخابات اخير افتادم که به گريه افتاد...پيش خودم گفتم ببين اين قدرت چه مي کند که هاشمي و کرباسچي و قاليباف را به گريه وا مي دارد...

جنس گريه كردن خيلي مهمه، يك وقت براي امام حسين عليه السلام گريه مي كني، يك وقت براي عزيزان از دست رفته گريه مي كني، يك زمان در ميدان جنگ براي قرار گرفتن در صف رزمندگان شب عمليات گريه مي كني، گاهي براي حسرت گريه مي كني مانند عبيدالله حر جوفي بعد از واقعه عاشورا، گاهي براي از دست دادن قدرت ناله مي كني و گاهي هم براي به دست گرفتن عنان قدرت زار ميزني /انتهاي پيام/