گلچيني از احاديث يازدهمين اختر تابناک امامت
قالَ الاِْمامُ الْعَسْکَرى(عليه السلام):
1- إنَّ اللهَ تَبارَكَ وَ تَعالى بَيَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سائِرِ خَلْقِهِ بِكُلِّ شَىْء، وَ يُعْطِيهِ اللُّغاتِ، وَمَعْرِفَهَ الاْنْسابِ وَالاْجالِ وَالْحَوادِثِ، وَلَوْلا ذلِكَ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ الْحُجَّهِ وَالْمَحْجُوحِ فَرْقٌ.(1)
حضرت امام حسن عسكري (ع) فرمود: همانا خداوند متعال، حجّت و خليفه خود را براى بندگانش الگو و دليلى روشن قرار داد، همچنين خداوند حجّت خود را ممتاز گرداند و به تمام لغت ها و اصطلاحات قبائل و اقوام آشنا ساخت و أنساب همه را مى شناسد و از نهايت عمر انسان ها و موجودات و نيز جريات و حادثه ها آگاهى كامل دارد و چنانچه اين امتياز وجود نمىداشت، بين حجّت خدا و بين ديگران فرقى نبود.
2- قالَ (عليه السلام): عَلامَهُ الاْيمانِ خَمْسٌ: التَّخَتُّمُ بِالْيَمينِ، وَ صَلاهُ الإحْدى وَ خَمْسينَ، وَالْجَهْرُ ببسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم، وَ تَعْفيرُ الْجَبين، وَ زِيارَهُ الاْرْبَعينَ.(2 )
فرمود: علامت و نشانه ايمان 5 چيز است: انگشتر به دست راست داشتن، خواندن 51 ركعت نماز (واجب و مستحبّ)، خواندن «بسم الله الرّحمن الرّحيم» را (در نماز ظهر و عصر) با صداى بلند، پيشانى را در حال سجده روى خاك نهادن، زيارت اربعين امام حسين(عليه السلام) انجام دادن.
3- قالَ (عليه السلام): لَيْسَتِ الْعِبادَهُ كَثْرَهُ الصّيامِ وَالصَّلاهِ، وَ إنَّمَا الْعِبادَهُ كَثْرَهُ التَّفَكُّرِ في أمْرِ اللهِ.(3)
فرمود: عبادت در زياد انجام دادن نماز و روزه نيست، بلكه عبادت با تفكّر و انديشه در قدرت بى منتهاى خداوند در امور مختلف مى باشد.
4- قالَ (عليه السلام): خَصْلَتانِ لَيْسَ فَوْقَهُما شَىْءٌ: الاْيمانُ بِاللهِ، وَنَفْعُ الاْخْوانِ.(4)
فرمود: دو خصلت و حالتى كه والاتر از آن دو چيز نمى باشد، عبارتند از: ايمان و اعتقاد به خداوند، نفع رساندن به دوستان و آشنايان.
5- قالَ (عليه السلام): قُولُوا لِلنّاسِ حُسْناً، مُؤْمِنُهُمْ وَ مُخالِفُهُمْ، أمَّا الْمُؤْمِنُونَ فَيَبْسِطُ لَهُمْ وَجْهَهُ، وَ أمَّا الْمُخالِفُونَ فَيُكَلِّمُهُمْ بِالْمُداراهِ لاِجْتِذابِهِمْ إلَى الاْيِمانِ.(5)
فرمود: با دوست و دشمن خوش گفتار و خوش برخورد باشيد؛ امّا با دوستان مؤمن به عنوان يك وظيفه كه بايد هميشه نسبت به يكديگر با چهرهاى شاداب برخورد كنيد، اما نسبت به مخالفان به جهت مدارا و جذب به اسلام و احكام آن.
6- قالَ (عليه السلام): اللِّحاقُ بِمَنْ تَرْجُو خَيْرٌ مِنَ المُقامِ مَعَ مَنْ لا تَأْمَّنُ شَرَّهُ.(6)
فرمود: تداوم دوستى و معاشرت با كسى كه احتمال دارد سودى برايت داشته باشد، بهتر است از كسى كه محتمل است شرّ، جانى، مالى، دينى و... برايت داشته باشد.
7- قالَ (عليه السلام): إيّاكَ وَ الاْذاعَهَ وَ طَلَبَ الرِّئاسَهِ، فَإنَّهُما يَدْعُوانِ إلَى الْهَلَكَهِ.(7)
فرمود: مواظب باش از اين كه بخواهى شايعه و سخن پراكنى نمائى و يا اين كه بخواهى دنبال مقام و رياست باشى و تشنه آن گردى، چون هر دوى آن ها انسان را هلاك خواهد كرد.
8- قالَ (عليه السلام): إنَّ مُداراهَ أَعْداءِاللهِ مِنْ أفْضَلِ صَدَقَهِ الْمَرْءِ عَلى نَفْسِهِ و إخْوانِهِ .(8)
فرمود: مدارا و سازش با دشمنان خدا و دشمنان اهل بيت (عليهم السلام) در حال تقيّه بهتر است از هر نوع صدقهاى كه انسان براى خود بپردازد.
9- قالَ (عليه السلام): حُسْنُ الصُّورَهِ جَمالٌ ظاهِرٌ، وَ حُسْنُ الْعَقْلِ جَمالٌ باطِنٌ.(9)
فرمود: نيكوئى شكل و قيافه، يك نوع زيبائى و جمال در ظاهر انسان پديدار است و نيكو بودن عقل و درايت، يك نوع زيبائى و جمال درونى انسان مى باشد.
10- قالَ (عليه السلام): مَنْ وَعَظَ أخاهُ سِرّاً فَقَدْ زانَهُ، وَمَنْ وَعَظَهُ عَلانِيَهً فَقَدْ شانَهُ.(10)
فرمود: هركس دوست و برادر خود را محرمانه موعظه كند، او را زينت بخشيده، و چنانچه علنى باشد، سبب ننگ و تضعيف او گشته است.
1- تحف العقول: ص 489، س 7، بحارالأنوار: ج 75، ص 374، ح 20.
2- تحف العقول: ص 489، س 9، بحارالأنوار: ج 75، ص 374، ح 22.
3- تحف العقول: ص 489، س 14، بحارالأنوار: ج 75، ص 374، ح 27.
4- كافى: ج 3، ص 287، ح 6.
5- أعيان الشّيعه: ج 2، ص 42، س 1، بحارالأنوار: ج 75، ص 373، ح 18.
6- أعلام الدّين ديلمى: ص 313، س 3، بحارالأنوار: ج 75، ص 378، س 16.
7- غيبه شيخ طوسى: ص 207، ح 176، بحارالأنوار: ج 50، ص 250، ح 4.
8- بحارالأنوار: ج 75، ص 373، ح 14.
9- بحارالأنوار: ج 75 ص 372 ح 9.
10- بحارالأنوار: ج 78، ص 466، ح 12، به نقل از تحف العقول.
/انتهاي پيام/