سيره فردي و اجتماعي حضرت مهدي(عج)

سيره فردي حضرت

او از طايفه نور است، از قبيله پاکان، سلسله بزرگان و سلاله نجيبان و مي‌آيد از براي احياي دين، نابودي زشتي‌ها و برقراري عدالت، اين قافله سالار نور و مهدي موعود عليه السلام زندگي فرديش چگونه است؟ براي درک گوشه‌اي از سجايا و اوصاف آن حضرت ديده جان مي‌شوييم به احاديث منوّر معصومان عليهم السلام که بهترين منبع کسب معرفت است.

عبادت (بندگي)

«بر رنگ گندم گونش از بيداري شب‌ها زردي عارض شده و شب‌ها را... در حال رکوع و سجود مي‌گذراند».(1) عزيز سفر کرده‌اي است که «در برابر خداوند و جلال او فروتن است، بسيار فروتن همچون عقاب به هنگامي که بال خويش فرو گشايد و سر به زير انداخته و از اوج آسمان فرود آيد، او در برابر جلال خداوند اين‌گونه خاشع و فروتن است، خدا و عظمت او در وجودش متجلي است، او همواره بيم خداوند را به دل دارد و از مقامي که نزد خدا دارد، مغرور نمي‌شود»،(2) او همان خورشيد ولايت است که «در برابر پروردگارش... بسيار خاشع است».(3)

زهد و ساده زيستي (تقوا)

آن نجات‌دهنده نسل انسان «با تقوا گام مي‌نهد و بر اساس هدايت رفتار كند»(4) و «همچون اميرالمؤمنين زندگي کند، نان خشک خورد و با پارسايي بزيد»(5) «لباس حضرتش جز پارچه خشني نيست و غذاي او نيز تنها غذاي ساده و کم اهميت است».(6)

رحمت و شفقت

جانم به فداي آن مولايي که نسبت به مردمان «امامي همدم و رفيق، پدري مهربان، برادري برابر و چون مادري دلسوز به کودک است».(7)

جانم به فداي آن سروري که «براي مردم از خودشان دلسوزتر و از پدر و مادرشان مهربانتر است».(8)

جانم به فداي آن مهرباني که «در رحمت چنان است که گويي با دستِ خود کره و عسل به دهان مسکينان مي‌نهد».(9)

جانم به فداي آن عزيزي که از تبار علي عليه السلام است و هم سيره و روش او، اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند: «هيچ مؤمني نيست که بيمار شود، مگر به مرض او مريض مي‌شويم و اندوهگين نشود، مگر به خاطر اندوه او اندوهگين گرديم و دعايي نکند، مگر بر آن آمين گوييم و ساکت كند، مگر برايش دعا کنيم».(10)

جود و بخشش

کجاست آن مظهر جود و سخا که همه اوليا و انبيا مژده آمدنش را داده‌اند؟! او همان مردي است که گفته‌اند: «هنگام آشکار شدن فتنه‌ها و آشوب‌ها، مردي خواهد آمد که بخشش‌هايش گوارا است».(11)

کجاست آن عزيزي که گفته‌اند: «در آخرالزمان خليفه‌اي خواهد بود که بي‌اندازه بخشش مي‌کند».(12)

کجاست آن زاده رسول خدا که پيامبر صل الله عليه و آله وسلم درباره جود و بخشش او چنين مي‌فرمايند: «مردي نزد مهدي عليه السلام مي‌آيد و مي‌گويد: به من عطايي کن! پس به مقداري که آن شخص بتواند حمل كند، به او مي‌بخشد».(13)

1- فلاح السائل، ص200 و بحارالانوار، ج86، ص81،‌ مکيال المکارم، ج1، ص151 از امام کاظم عليه السلام.

2- المهدي الموعود، ج1، ص280 و 300.

3- الملاحم الفتن، ص58- الامام المهدي، ص97 از امام صادق عليه السلام.

4- بحارالانوار، 52، ص269، ح158.

5- الغيبه، نعماني، بحارالانوار، ج52، ص359.

6- غيبت نعماني، ص152؛ مسندالامام رضا عليه السلام، ج1، ص219؛ منتخب الاثر، ص307 از امام رضا عليه السلام.

7- کافي، ج1، ص286 از امام رضا عليه السلام.

8- روزگار رهايي، ص81 از امام رضا عليه السلام.

9- المهدي الموعود، ج1، ص297.

10- بصائر الدرجات، ص259؛ مکيال المکارم، ج1، ص121 امام علي عليه السلام.

11- بحارالانوار، ج51، ص82؛ مکيال المکارم، ج1، ص149 از پيامبر صل الله عليه و آله وسلم.

12- غايه المرام، ص698؛ مکيال المکارم، ج1، ص133.

13- بحارالانوار، ج51، ص88؛ مکيال المکارم، ج1، ص133.

منبع: پايگاه سبطين.

/انتهاي پيام/