«فمنيسم» یا «فمن نیست»؟!

میم الف - گروه اندیشه؛ هر زمان كلمه اي جديد به ذهنمان مي رسد، اگر حوصله اش را داشته باشيم، سعي مي كنيم معني اش را دريابيم. يكي از اين كلمات كه به يمن زندگي مدرن و صنعتي، در ميان تحفه هاي جورواجور غربي (كه از قضا بيشترشان "ايسم" دارند) به ما رسيده است؛ همين كلمه «فمنيسم» است.

در اين ميان، فارغ از همه اطميناني كه از سوءنيت پايه گذاران اين به اصطلاح جنبش و سردمدارن گذشته و حال آن وجود دارد، گاه از يك نكته نهفته در اين -مثلا-ً تفكر غافل هستيم.

نكته مهمي كه بخصوص قشر تحصيل كرده و دانشجوي ايران، كمتر توجهي نسبت به آن دارند، حضور تفكرات گوناگون در قالب فمنيسم است.

همه ما مي دانيم كه  در هر جامعه اي، نيمي از جمعيت را (كمي كمتر يا بيشتر) خانم ها تشكيل مي دهند و بنيان اصلي تربيتي نسل بعدي در هر مملكتي، متأثر از زنان آن جامعه است؛ چون آنها هستند كه به عنوان مادر، سنگ بناي عقايد و تفكرات فرزندانشان را گذاشته و به نظرات آنان، جهت مي دهند. 

همين مسأله باعث شده است كه صاحبان عقايد و تفكرات گوناگون و گاه بسيار متضاد، اقدام به طرح و نشر مكاتب و نظرات خود در قالب فمنيسم نمايند.

در اين ميان تنها به يك مورد تناقض در تاريخچه و حيات اين به اصطلاح جنبش، اشاره كرده و قضاوت را بر عهده خوانندگان مي گذاريم.

در حالي كه امروزه، غرب با تفكرات سرمايه داري اش، سردمدار به حمايت و تغذيه فكري فمنيسم است(همانطور كه خاستگاه آن نيز بوده است)، اما بررسي و پژوهش در تاريخ آن، ما را به گروه هاي فمنيستي مايل به بلوك شرق سابق‌ (جهات كمونيستي)‌ متمايل مي كند. اين امر تا آنجا پيش مي رود كه فمنيسم در خدمت ماركسيست ها و پس از آن، سوسياليست ها قرار مي گيرد.

حال خود قضاوت كنيد كه اين تفكر بر چه اساسيي بنيان نهاده شده است و مي خواهد آدمي را به كدامين سوي ببرد. /انتهاي پيام/