تمسّك به ثقلين، عامل وحدت مسلمانان
از رسول اكرم ـ صلّي اللّه عليه وآله وسلّم ـ نقل شده است: «إِنّي تارِكٌ فيكُمُ الثِّقْلَين، أَحَدُهُما أَكْبَرُ مِنَ الآخِرِ: كِتابُ اللّهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ إِلَي الاْءَرْضِ؛ وَ عِتْرَتي أَهْلُ بَيْتي. وَ إِنَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّي يَرِدا عَلَي الْحَوْضَ.»
من دو چيز سنگين و گرانبها در ميان شما به يادگار مي گذارم كه يكي از ديگري بزرگتر است: يكي، كتاب خدا كه ريسماني است كه از آسمان به سوي زمين كشيده شده است و ديگري، بستگان و خاندانم، اين دو هرگز از هم جدا نخواهند شد، تا اين كه در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.(1)
اين دو چيز عامل وحدت بين مسلمانان و رافع اختلاف ميان آنهاست، خصوصاً با توجّه به اين كه در ذيل حديث ثقلين دارد كه:
«فَإِنِّي سَأَلْتُ اللّهَ فِي ذلِكَ فَاسْتَجابَ لِي.» من در اين باره «عدم جدايي قرآن و عترت» از خدا درخواست کرده و خدا دعايم را اجابت فرمود.(2)
بنا بر اين، با وجود اين همه اختلاف بين مسلمانها، معلوم مي شود كه تمسّك حقيقي به ثقلين نشده است و ريشه اختلاف همان «حَسْبُنَا كِتابُ اللّهِ.» (3)؛ «كتاب خدا براي ما كافي است» مي باشد؛ هرچند اين سخن به دروغ گفته شده است؛ زيرا نصف آيات قرآن مربوط به عترت و مودّت آنها و پيروي از آنهاست، مگر اين كه اين دسته از آيات را از قرآن محو كنيم، يا روي آنها موم بگذاريم تا پيدا نباشد!
اين حديث با اين كه بين عامّه و خاصّه متواتر است، عامّه خيلي زور زدهاند كه بگويند: لفظ «عِتْرَتي» در آن نيست، بلكه «سُنَّتي» وجود دارد.
مي گوييم: اگر «سُنَّتي» هم باشد، شما به سنّت هم كه عمل نميكنيد، بلكه شما قياسي هستيد، نه عامل به سنّت و سنّي؛ به دليل اين كه اگر به همان قرآن و سنّت عمل مي كرديد و به آن دو تمسّك مي كرديد، آن دو، اختلاف بين شما را رفع ميكرد و ديگر اختلافي با هم نداشتيد، پس اين همه اختلاف در ميان شما براي چيست؟!
لذا عامّه نقل مي كنند كه پيغمبر صلّي اللّه عليه وآله وسلّم فرمود: «سَتَفْتَرِقُ أُمَّتِي عَلي ثَلاثَ وَ سَبْعِينَ فِرْقَةً: كُلُّهُنَّ فِي النّارِ إِلاّ واحِدَةً.» به زودي امّت من 73 فرقه مي شوند: همه آنها به جز يكي در آتش جهنم خواهند بود.
سؤال شد: آن فرقه ناجيه كدام است؟ حضرت صلّي اللّه عليه وآله وسلّم فرمود: «ما أَنَا عَلَيْهِ الْيَوْمَ وَ أَصْحابِي.» آن چه من و اصحابم امروز بر آنيم. (4)
مي گوييم: بنا بر اين، لابد ميان اصحاب ديگر هيچ اختلاف نيست، آيا اينطور است؟! پس جنگ صفّين را طايفه جنّ به راه انداختند و دو طايفه جنّ با هم جنگيدند؟!
بنا بر اين، آنان كه عترت را كنار گذاشتند، در حقيقت قرآن حقيقي را هم ندارند، بلكه تنها صورتِ قرآن را دارند، از اين رو، كفّار به آساني مي توانند آن را از دست آنها بگيرند، كفّار نقشه كشيدهاند و پيمان بستهاند كه قرآن را از دست مسلمانان بگيرند و بري اين كار ميخواهند نخست آيات مربوط به لعن و سبّ يهود و نصاري نظيرِ «وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ» (5)؛ «به واسطه اين گفتارشان، خداوند يهود را لعنت كند.» را از آن حذف كنند و يا قرآن غير عربي و ترجمه تنها به دست مسلمانان داده شود،(6)، ترجمه قرآن «ترجمه بدون متن عربي» كه ديگر قرآن نيست.
1. مسند احمد، ج 3، ص 14. نيز ر.ك: مسند احمد، ج 3 ،27 و 59؛ مجمع الزوائد هيثمي، ج 9، ص 163؛ مسند ابن جعد، ص 397، منتخب مسند عبد بن حميد، ص 108؛ خصايص نسايي، ص 93؛ مسند ابي يعلي، ج 2، ص 297 و 376؛ معجم صغير طبراني، ج 1، ص 131 و...
2. مشابه: شواهد التنزيل، ج 1، ص 191؛ الميزان، ج 4، ص 411؛ اصول كافي، ج 1، ص 209 و 287 و...
3. بحارالانوار، ج 22، ص 473 و 474؛ شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ج 2، ص 55؛ ج 6، ص 51؛ ج 11، ص 49؛ ج 12، ص 87.
4. مجمع الزوائد، ج 1، ص 189؛ مستدرك حاكم، ج 1، ص 129؛ المعجم الاوسط طبراني، ج 5، ص 137؛ لسان الميزان ابن حجر، ج 3، ص 291؛ ج 6، ص 56.
5.سوره ي مائده، آيه ي 64.
6.ر.ك: خاطرات مستر همفر.
منبع: سايت آيت الله بهجت(ره).
/انتهاي پيام/