طوفان حضرت نوح(ع)

حضرت نوح عرض كرد: پرودگارا احدى از كافران را روى زمين باقى مگذار كه اگر زنده بمانند بندگانت را گمراه خواهند كرد، دعاى حضرت نوح (عليه السلام) مستجاب شد، و عذاب چنان قطعى شد كه خطاب آمد، درباره ستمگران مرا مخاطب مساز و وساطت مكن كه غرق شدنى هستند.

دستور ساختن كشتى زير نظر پروردگار متعال شروع شد، شب ها قوم مى آمدند و آنچه نوح (عليه السلام) ساخته بود خراب مى كردند، خداوند وحى نمود سگى براى حراست بگمار حضرت نيز چنين كرد و روزها مشغول ساختن كشتى و شب ها را استراحت مى نمود و بدين گونه كشتى ساخته شد.

حضرت نوح (عليه السلام) منتظر فرمان الهى بود. دستور رسيد كه هر زمان نشان هاى عذاب را ديدى از هر حيوان يك جفت بردار و خاندانت را بجز آن كس كه وعده عذاب داده شده با خود همراه كن.

نشانه عذاب، جوشيدن آب از تنور بود كه در خانه نوح يا در خانه زن مؤمنه در جائيكه اكنون مسجد كوفه است قرار داشت، ناگاه آب از تنور جوشيدن گرفت نوح(عليه السلام) مقدارى خاك بر روى آن ريخت و به كنار كشتى آمد، كسانى را كه قرار بود سوار كند به كشتى نشاند.

نوشته اند اولين حيوانى كه به كشتى سوار كرد مورچه كوچك و آخرين آن الاغ بود. حضرت(عليه السلام) برگشت و خاك را از روى تنور برداشت، آب به جوشش در آمد و آسمان نيز مانند دهانه مشك شروع به باريدن نمود، رودها و چشمه ها نيز طغيان كردند، به گونه اى كه آب تمام زمين را فرا گرفت.

بعضى گويند: منطقه اى كه نوح (عليه السلام) در آن مستقر بود، آب تنها آنجا را فرا گرفت. در طوفان 72 نفر از قوم و شش نفر خانواده نوح(عليه السلام) نجات يافتند. كنعان پسر حضرت نوح(عليه السلام) نيز از غرق شدگان بود. بعد از پايان يافتن طوفان، كشتى بر كوه جودى كه در موصل است قرار گرفت، و همگى براى آغاز زندگى جديد به فعاليت پرداختند.

حضرت نوح (عليه السلام) 250 يا350 سال ديگر عمر كرد و بعد از اين عمر طولانى، دار دنيا را وداع نمود و در كنار قبر كنونى مولاى متقيان على بن ابيطالب(عليه السلام)مدفون شد.(1)

1-حوادث الايام، صفحه 95.

/انتهاي پيام/