سالروز شهادت همت مهم نبود؟

علي ميرزائي گروه پاتوق شيشه اي- نوزدهم اسفند هم گذشت. يك روزي مثل بقيه روزهاي خدا. فقط. يك فرق خيلي كوچك داشت با ديگر ايام سال.

19اسفند سالگرد شهادت سردار رشيد جبهه هاي نبرد حق عليه باطل، «همت» بود و خوب به خاطر داريم كه بعضي ها توي خيابان داد مي زدند:

بسيجي واقعي همت بود و باكري

صدايشان هنوز توي گوشمان است. نميدانم با تعريف اين اشخاص متمدن⁽¹⁾، بسيجي واقعي كيست. شايد بسيجي واقعي بايد به فرمان بي بي سي بيايد توي خيابان ها، نه به دعوت ولي فقيه. شايد بسيجي واقعي بايد اجازه دهد پشت رهبرش را، دينش را، كشورش را و ملتش را خالي كنند. شايد بسيجي واقعي بايد بخزد توي سوراخ استكبار جهاني تا واقعي باشد و قلابي نباشد.

اگر بگذريم از اين سخنان، شايد بهتر باشد؛ كه از اين دست مباحث زياد مطرح شده است و راست و دورغش را همه مي دانيم. حرف اين نوشتار و منظور و هدفش مورد ديگري است.
براي هر ناظر شجاعي⁽²⁾ (حتي اگر منتسب به جريان فتنه باشد) مثل روز روشن است كه شهداي بزرگوارمان از جمله "همت" و "باكري" و گاهي هم "دوران"، در طول حوادث فتنه گون قبل و بعد از انتخابات رياست جمهوري دهم، بارها بازيچه دست فتنه گران و جاه طلبان و زورمنداران زرسالار شده بودند. بارها حتي بي بي سي و صداي آمريكا و ديگر شبكه هاي ماهواره اي رفته بودند سراغ آنها و هوادارشان شده بودند.

اين استفاده ابزاري را همه درك كرده بوديم. همه ميدانستيم كه چنين شده است و  با چشمان لبريز از بهتِ همراه با حسرتمان،اشك ميريختيم و با سينه اي گداخته از غم، آه مي كشيديم. جالب اينجا بود كه آشوب طلبان ادعاي حمايت خانواده شهيد همت از خود را داشتند و همزمان به پايگاه هاي بسيج حمله مي كردند. شايد اگر درصدي احتمال مي دادند باور ميكنيم، مدعي مي شدند كه خود شهيد همت وصيت نامه نوشته كه بايد به پايگاه هاي بسيج حمله شود يا شايد هم مدعي مي شدند خود او در اين حملات آن هم در سال 1388 شركت داشته است.

معاندان اسلام و انقلاب و امام خميني(ره) و مولايمان خامنه اي، از همت دم ميزدند و همزمان نقشه هتك حرمت عاشوراي حسين(ع) را ميكشيدند و توي تشييع جنازه منتظري شعار مي دادند:

وعده ديدار ما، عاشورا، عاشورا

البته بعدش كه ديدند مردم ايران، هتك حرمت عاشورا را تحمل نميكند، ياد اشعار زمان كودكي افتادند و يكصدا گفتند:

من نبودم دستم بود! تقصير آستينم بود

خب اين ها برايمان شده بود عادت (شايد به اين دليل كه اخلاق در مرام آنها تعريفي متفاوت از تعاريف ما دارد). هر چه كرده اند بماند براي روز حساب)كه يا در اين دنياست يا روز قيامت) ولي يك مورد مانده است كه بايد جواب بدهند. يك نكته تاريك را بايد روشن كنند. بايد بگويند تا بدانيم كه روز سالگرد شهادت همت كجا بودند؟ چند نفرشان رفتند سر قبر اين شهيد؟ يكي؟ دو تا؟ ده تا؟ هزار تا؟ هر چند مي دانم كه اهل زيارت قبور شهدا نيستند ولي گمان ميكردم بخاطر سود خودشان هم كه شده ميروند و مراسمي ميگيرند براي اين شهيد، بر سر مزارش.

راستي مگر همين ها نبودند كه تولد جعلي اختراع كردند براي ميرحسين؟ گفتند هفتم مهر تولد اوست. سعي كردند اغتشاش كنند و دانشگاه ها را تعطيل نمايند. يعني ارزش شهيد همت (ولو در حد استفاده ابزاري) كمتر از يك ميتينگ سياسي (آن هم بر مبنايي دروغين) بود؟

كساني كه ادعاي راهپيمائي ميليوني كرده بودند، كساني كه مدعي بيشمار بودن شده بودند. كساني كه رأيشان را بر اثر يك توهم شديد، ماه ها قبل دزديده بودند! و بخاطرش كميته صيانت از آرا تشكيل داده بودند! كساني كه با زبان نامادري! شعار مينوشتند روي كاغذ كه:

Where is my vote

روز شهادت همت كجا بودند؟ چندتا صلوات براي شادي روحش فرستادند؟ اصلاً چندنفرشان نظر شهيد همت را در مورد تبعيت از ولايت مطلقه فقيه مي دانند؟ چند نفر از آنها حاضرند در اين باره تحقيق كنند تا حقيقت را بدانند؟ چندنفر از آنان به بي بي سي و صداي آمريكا، كمتر از چشم و گوش و عقل و خرد خودشان اعتماد دارند؟

يافتن جواب صحيح اين سوال ها سخت نيست. (قدري وجدان ميخواهد كه خداوند به اشرف مخلوقات داده است) و اندكي با چاشني شجاعت آميخته اش كنيم تا جرأت بيان كردنش را هم داشته باشيم و خدا كند كه همگي شجاعت بيان حقايق را داشته باشيم. انشاالله.

پي نوشت:

1) تمدن بعضي ها ازاز نوعي است كه فقط خور و خواب و خشم و شهوت را به كمال ميرساند.

2) كم نبودند افراد شجاعي كه در مراحل گوناگون فتنه اخير، با اعتراف به اشتباهاتشان، راه خود را از سران فتنه و دشمنان دين و ملت، جدا نمودند.

/انتهاي پيام/