فتح الفتوح

محمد گنجي ـ گروه انديشه؛ در اولين ساعات بامداد امروز دوم فروردين، حمله ي بسيار سنگين و گسترده ي فتح المبين، در منطقه ي غرب رودخانه ي کرخه، دزفول و شوش با رمز يا زهرا آغاز مي شود، و تا دهم فروردين به طول مي انجامد. هدف از اين عمليات آزاد سازي منطقه ي غرب دزفول و جاده ي دزفول ـ دهلران و تأمين انديمشک، شوش، دزفول و جاده ي انديمشک ـ اهواز است. يکي از رزمندگان در مصاحبه اي مي گويد: «ساعت 3 به سنگر مزدوران رسيديم. پس از طي حدود 17 کيلومتر راه، اکثر برادرها خسته هستند، ولي با آرمان به خدا و نيروي الله هنوز رمقي در بدنشان هست که به پيش بروند.» در محور شمالي دو قرارگاه و در محورهاي شرقي و جنوبي هر کدام يک قرارگاه وارد عمل مي شوند.

در حين درگيري هاي شديد، گردان حبيب بن مظاهر گم مي شود، اما در اوج سردرگمي و آشفتگيِ فرماندهان، ناگهان خود را در نقطه اي استراتژيک در مقابل دشمن مي بيند و ضربات سنگيني به نظاميان عراقي وارد مي کند. رزمندگان جان بر کف اسلام با قدرت هرچه تمام تر در حال پيشروي به سوي نيروهاي عراقي هستند.

در مرحله ي اول تنگه ي عين خوش را تيپ 14 امام حسين(ع) با فرماندهي حسين خرازي مسدود کرد و توپخانه ي دشمن را در منطقه ي «علي گره زد» با عمليات نفوذي يک گردان از تيپ 27 محمد رسول الله(ص) به فرماندهي محسن وزوايي منهدم کرد.

در مرحله ي دوم، تنگه ي رقابيه را دور زدند و دشمن را از پشت محاصره کردند.

فشار عمليات محسن رضايي را زير سرم مي برد. دشمن که از همان مرحله ي اول موقعيت خود را در خطر ديده بود، براي خروج از محاصره، فشار شديدي وارد مي آورد تا تنگه ي عين خوش را باز کند، ليکن تيپ 14 امام حسين(ع) در منطقه ي عين خوش گرفتار محاصره ي دشمن مي شود. حسين خرازي و رزمندگان تحت امرش به شدت مقاومت مي کنند. برخي فرماندهان معتقدند تيپ 14 بايد عقب نشيني کند، اما خرازي مي گويد که عقب نشيني در قاموس من نيست. فرمانده ي سپاه نيز موافق است و تأکيد مي کند که رحيم صفوي بايد از قرارگاه فتح حمله کند تا دشمن فشار بر تيپ امام حسين(ع) را کاهش دهد. عاقبت اين تدبير جواب مي دهد و مشکل گشا مي شود.

در مرحله ي سوم، پيش روي به مقر فرماندهي دشمن آغاز شد و يگان 27 حضرت رسول(ص) به فرماندهي احمد متوسليان، سايت 4 و 5 را که محل استقرار فرماندهي لشگر يک مکانيزه ي دشمن بود، به اشغال درمي آورد.

در مرحله ي چهارم با پاک سازي منطقه ي آزاد شده و تعقيب دشمن، ارتفاعات منطقه ي عملياتي به تصرف درآمد و دشمن به غرب رودخانه ي دويريج عقب رانده شد.

سپاه که با حدود 32 گردان در عمليات طريق القدس شرکت داشت، در فتح المبين با 135 گردان در ميدان نبرد حاضر مي شود و اولين لشگر زرهي خود را شکل مي دهد، تمام اهداف اين عمليات تأمين مي گردد و لشگر 10 زرهي و 1 مکانيزه ي عراق آسيب جدي مي بيند. ديگر نکته ي قابل توجه در اين عمليات وحدت مستحکم ميان نيروهاي بسيج، سپاه و ارتش مي باشد.

فتح المبين جوانان و مدافعان مؤمن و شجاع کشور، نشاط معنوي ملت و امام را افزون تر ساخته است، اما حضرت امام(ره) ـ در اوج اين فتح بزرگ ـ هوشيارانه مراقب است تا آفت غرور در مردم و رزمندگان نفوذ نکند. رهبر انقلاب در پيام تبريک فتح المبين پروردگار کريم را مبدأ همه ي فتوحات مي داند و مي گويد: «...بارالها! جوانان رزمنده ي ايراني فتح را از تو مي دانند و به قدرت خويش مغرور نيستند... .»

فتح المبين در واقع نمايش کاملي از جنگ فراگير مردمي است که همه ي ارکانش بر قوت و قدرتِ ايمان، ابتکار، تدبير و حماسه آفريني جوانان ملت ايران استوار است. افزايش  قدرت عملياتي و ارتقاي مهارت هاي فرماندهي در جبهه ي ايران، اولين بار عراق را درباره ي قدرت ادامه ي اشغال ايران دچار ترديد مي کند.

حسن باقري در توضيحاتي راجع به اين عمليات مي گويد: «منطقه ي عمليات ما در مرحله ي اول، منطقه ي بسيار وسيعي بود، که از مناطق غرب رودخانه ي کرخه شروع مي شد و سه راهي قهوه خانه، تپه چشمه، بِلِتا، شاووريه، جُفِينه و تمام اين ارتفاعات را تشکيل مي داد.»

حدود 17 هزار اسير و آزاد سازي منطقه ي بسيار وسيعي از خاک ميهن از جمله نتايج اين فتح بسيار به ياد ماندني است. آيت الله خامنه اي رئيس جمهور وقت مي گويد: «من در مقابل اين موجودهاي عزيزي که يک چنين فداکاري کردند، يک چنين مجاهدتي کردند، يک چنين رهاوردي براي ملت ايران داشتند چه بگويم؟ امام بالاترين حرف را به اينان زدند و فرمودند که من دست و بازوي شما را از دور مي بوسم و به اين بوسه افتخار مي کنم. من هم فکر مي کنم از اين سخن بالاتر و تمجيدي بزرگ تر نيست.»

با وجود نقاط قوتِ تحسين بر انگيز، جمع بندي فتح المبين همچنان نشان مي دهد که برخي قرارگاه ها با قدري تأخير آغاز به کار کردند و به همين علت ارتباط بين آن ها ضعيف بوده است. چند تيپِ تازه تأسيس نيز به علت نداشتن تجربه ي عملياتي لازم عملکرد متفاوتي داشتند. فرماندهان اميدوارند که اين نقاط ضعف در عمليات بعدي رفع شود.

بلافاصله بعد از عمليات فتح المبين اولين گروه مستشاران آمريکايي وارد عراق مي شوند  و اطلاعات دقيق ماهواره اي را در مورد آرايش نظامي ايران، در اتاق جنگ صدام قرار مي دهد.

ريگان تأکيد مي کند که اين جنگ ديگر به نفع آمريکا نيست. امام قاطع تر پاسخ مي دهد: «رئيس جمهور آمريکا گفته است که ديگر اين جنگ را بايد از بين برد، براي اينکه ديگر اين جنگ به نفع آمريکا نيست. شما ببينيد که اين چه اقراري است که يک نفر آدم ـ رئيس جمهور يک کشورِ به اصطلاح ابر قدرت ـ چنين اقرار مي کند، که جنگ تا به حال به نفع آمريکا بوده است، براي اينکه جنگ براي از بين بردن جمهوري اسلامي بوده است؛ حال که مي بينيم اين کار شدني نيست و ممکن است که جمهوري اسلامي رشد زياد بکند و ساير کشورهاي مسلمان هم بيدار بشوند، پس حالا يک خطري است براي آمريکا و ديگر به نفع آمريکا نيست. حالا تقاضا کرده است از همه ي اشخاصي که دست اندرکارند، که بيايند و اين جنگ را يک طوري به صلح برگردانند.»

بي.بي.سي اعلام مي کند که پيروزي ايران زنگ خطري براي کشورهاي منطقه است. اغلب کشورهاي عربي پس از پيروزي هاي ايران به حمايت مالي بيشتر از صدام مي پردازند. سوريه بر خلاف اين موجِ رو به گسترش، لوله ي نفت عراق را که از اين کشور مي گذرد قطع مي کند و ايران تعهد مي کند که نفت مورد نياز سوريه را تأمين کند... .

/انتهاي پيام/