دو نشانه از آخر الزمان
پيامبر اكرم(ص) مىفرمايد: «كمترين چيزى كه در آخر الزمان پيدا مىشود برادرى مورد اعتماد و در همى پول حلال است».(تحف العقول، حكمت 141)
آخر الزمان چه زمانى است؟ از مجموع احاديثى كه درباره آخر الزمان آمده استفاده مىشود كه آخر الزمان يا موقعى است كه دنيا به پايان مىرسد و يا موقعى است كه دوران غيبت حضرت مهدى عليه السلام به پايان مىرسد.
در اين حديث به دو چيز اشاره شده كه در آخر الزمان كم پيدا مىشود يكى دوست مورد اعتماد و ديگرى درهم حلال است.
زندگى انسان، جمعى و گروهى و مدنى بالطبع است. چون مشكلات انسان به حدّى است كه به تنهايى نمىتواند از عهده آنها برآيد، به خصوص در مسير تكامل كه بدون همكارى ميسّر نيست. در اين زندگى جمعى مسأله مهم، اعتمادى است كه افراد بايد به يكديگر داشته باشند، و اگر اين اعتماد وجود نداشته باشد فوايد و بركات زندگى جمعى هيچگاه محقق نخواهد شد.
علاوه بر زندگى جمعى، در زندگى خصوصى هم انسان نياز به دوست دارد تا به او پناه ببرد و سرمايه دوستى هم چيزى نيست جز اعتماد. حديث مىفرمايد: در آخر الزمان دوست واقعى كم است، اگر چه دوست نمايان بسيارند كه دليل آن غلبه مادّىگرى بر جوامع است وجايىكه روح مادّىگرى حاكم شد اعتماد باقى نمىماند.
اين دغل دوستان كه مىبينى مگسانند گرد شيرينى
دومين چيزى كه حديث اشاره مىكند درهم حلال است كه در آخر الزمان كم پيدا مىشود.
در عصر و زمان ما، به چند دليل مال حلال كم شده است:
1. ارتباط جوامع بشرى با هم، كه موجب شده است مواد غذايى از خارج وارد شود و حلال و حرام بودن و طهارت و نجاست آن مشخّص نباشد و اينكه از طريق ظلم بدست آمده است يا خير؟
2. مسأله بانكهاست- كه بايد باشد و در غير اين صورت اقتصاد از بين مىرود- ولى حلال و حرام در اين بانكها با هم مخلوط مىشود.
3. غلبه روح مادّيگرى كه سبب تجاوز به حقوق يكديگر مىشود.
از طرفى هم ما مكلّف به ظاهر هستيم كه آنچه از بانكها مىگيريم حلال است چون شبهه محصورهاى است كه همه اطرافش محلّ آزمايش يا امتحان نيست، و آنچه از خارج مىآيد طبق قاعده «يَد» حلال است، امّا آثار واقعى خود را دارد.
شخصى به محضر رسول اكرم صلى الله عليه و آله رسيد و گفت: «احِبُّ ان يُستَجَابَ دُعائي؛ دوست دارم كه دعايم مستجاب شود، حضرت فرمود: طَهِّرْ مأكَلَكَ وَلاتُدْخِلْ بَطْنَكَ الحَرامَ؛ خوراك خود را حلال كن». «بحارالانوار، ج 90»
اين آثار واقعى است كه با خوردن مال حرام به وجود مىآيد كه تاريكى قلب مىآورد و نورانيّت را مىگيرد، توفيقات را سلب مىكند و مانع استجابت دعا مىشود./انتهاي پيام/