فضای مجازی و خطرات واقعی
سيد شايان محمدي- گروه اجتماعي؛ چندي پيش كه مشغول سير و سياحت مجازي در اقيانوس بيانتهاي اينترنت بودم به آمار جالب توجه و البته تكان دهندهاي كه يكي از سايتهاي خبري و تحليلي در مورد مسئله اينترنت گردآوردي كرده بود، بر خوردم:
«در شرايط كنوني حدود 80 درصد پرسه زدن هاي اينترنتي جوانان و نوجوانان در دنيا و از جمله ايران، در سايت هاي ضد اخلاقي صورت مي گيرد.»
خبر تا حد زيادي شوك آور بود، بويژه آن كه در آن به طور خاص به ايران هم اشاره شده بود. مواجهه با چنين خبري تا حدي مؤيد گفته مديركل دفتر پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي سازمان بهزيستي كشور است كه اخيرا طي گفت و گويي اعلام كرده بود كه آسيب هاي ناشي از اعتياد به اينترنت در ميان نسل جوان كشور روز به روز ابعاد وسيعتري به خود مي گيرد.
اين را هم بد نيست بدانيد و بدانيم كه به اعتقاد كارشناسان و پژوهشگران، انزوا طلبي، دوري از گروه دوستان و فاميل، خودكشي اينترنتي، سرقت اينترتي، گرايش به سمت فضاي تخيلي به صورت افراطي و فاصله گرفتن از واقعيت هاي جامعه و عدم سازگاري به آنها، پرسه زدن در سايت هاي بشدت غير اخلاقي و ضد ارزشي و بويژه به چالش كشيدن هويت جوانان و نوجوانان در ابعاد جنسي، فكري، اخلاقي و ديني از جمله مهمترين آسيب هاي پديده اعتياد به اينترنت است كه امروز ديگر آن را بيشتر به عنوان اعتياد مدرن مي شناسند.
اين مقوله، نخستين بار توسط فردي به نام يانگ در سال 1996 ميلادي مطرح مي شود. بنا بر تعاريف موجود از اين پديده، استفاده خارج از حد متعارف از اينترنت موجب ايجاد وابستگي شديد رواني و فكري شده و بتدريج كاربر عادت مي كند كه به يك فضاي غير واقعي پناه برده و زندگي كند.
البته اين اعتياد خود مقدمه آسيب هاي رواني چون افسردگي، انزوا، افت تحصيلي و مشكلات شغلي و معيشتي و غيره مي شود كه خود زنگ خطر را براي همگان به صدا در مي آورد.
نكته مهم ديگري كه به هيچ وجه نبايد از آن غفلت كرد بحث ترويج فرقه هاي به ظاهر معنوي و نجات بخش و در واقع دروغين در فضاي مجازي اينترنت است كه به خصوص در دو سه سال اخير رشد چشمگيري داشته است.
با وجود همه اين آسيب ها و چالش هايي كه به برخي از مهمترين آنها در حوزه اينترنت اشاره شد اين سوال مطرح است كه آيا دولت بايد به فكر توسعه فضاي اينترنت در ايران باشد يا خير؟!
پاسخ به اين سوال تا حدودي روشن است؛ چه آنكه امروزه اينترنت به عنوان بزرگترين سامانهاي كه تا كنون به دست انسان طراحي، مهندسي و اجرا شده است، از جمله مهمترين رسانه هاي فراگير و در دسترس دنياي كنوني محسوب مي شود كه چشم پوشي از قدرت و تاثيرگذاري آن، توسعه يك كشور را ناممكن مي كند.
با اين توضيح، جاي طرح اين سوال كليدي مي ماند كه براي رفع و يا كاهش اثرات نامطلوب اينترنت زدگي در نسل جوان چه بايد كرد و چه مي توان كرد؟! پاسخ اين سوال البته در اين مجال دشوار است؛ با اين همه به اعتقاد نگارنده كليد حل معما را بايد در دو نهاد دولت و خانواده جستجو كرد./انتهاي پيام/