خواندن معاني قرآن

بي ترديد هر کار و اقدامي که در جهت بدست آوردن مسائل  و معارف ديني باشد، جزء اعمال صالح است و ثواب دارد و مسلماً خواندن ترجمه قرآن نيز يکي از اين کارهاست.

البته در مقايسه ثواب خواندن ترجمه قرآن که با فهم آن همراه ميگردد (زيرا زبان ترجمه يا زبان مادري خواننده است و يا با آن زبان آشنا است)، با خواندن قرآن به زبان عربي بدون فهميدن آن بايد گفت: خواندن ترجمه اي که همراه فهم ظاهري قرآن است بسيار ارزشمند است، چرا که قرآن کتاب الهي است براي فهميدن و استفاده و عمل نمودن و يک ترجمه خوب هر چند در انتقال گستره حقيقي معاني قابل فهم از الفاظ خود قرآن به قالب زباني ديگر بسيار ناتوان است اما پلي است براي رسيدن قسمتي از ظواهر اين معاني به انسان و به همين مقدار در مقابل خواندن حروفي که معاني آن را نمي توانيد درک کنيد بيشتر شما را با معرف قرآن آشنا مي کند؛ ولي نبايد غفلت نمود که خواندن قرآن به همان زباني که نازل شده و حتي خواندن قرآن از روي خود کتاب قرآن [1]و نه از حفظ ذهني خواننده ، خصوصيت دارد و طبق آنچه از روايات استفاده ميشود، داراي آثار و ثواب و اجري است که فقط با خواندن خود قرآن که به زبان عربي است به آن ميرسيد، چرا که روشن است که ترجمه قرآن خود قرآن نيست، زيرا آن حقيقتي که از سوي قادر متعال و به وسيله جبرئيل امين بر پيامبر (ص) نازل شده است، تنها در قالب اعجاز الفاظ قرآن کريم صادر شده و نه هيچ لفظ ديگر، براي درک هر دو ثواب،يعني هم خواندن ترجمه وهم لفظ پيشنهاد ما آن است که:                                      

1- سعي کنيد در حد توان خود، آشنايي خود را با زبان عربي که زبان قرآن و ادعيه و زبان مشترک مسلمين است، بيشتر کنيد تا در ابتدا بتوانيد قرآن را بخوانيد و در ادامه با تلاش بيشتر، معاني آنرا دريابيد، مطمئن باشيد در صورت آشنايي با اين زبان، هنگام خواندن قرآن و دعاها، لذت بيشتري خواهيد برد.

2- تا زماني که خواندن قرآن به زبان عربي برايتان دشوار است، ميتوانيد ترجمه فارسي آيات را بخوانيد و به اين طريق از معارف قرآن بهره­مند شويد. اما براي اينکه از ثواب تلاوت قرآن هم محروم نشويد، پيشنهاد ميکنيم سوره هايي از قرآن که معمول مسلمانان با آنها آشنايند، مانند حمد، توحيد، کوثر، آيت الکرسي و... را بخوانيد تا از اين ثواب هم بهره مند شويد.[2]و نکته ديگر اين که قرآن کريم منشأ هدايت و منبع رحمت است و همواره خير و برکت را نصيب انسان مي سازد. انسانها مي توانند به گونه هاي متعدد با قرآن ارتباط بر قرار کنند و از اين راه به سعادت ابدي نائل گردند و مي توانند با :تلاوت ،حفظ ،نظر ، تدبر ،استماع ، تعليم وتعلم ، تدريس وتفسير ارتباط خويش رابا قرآن مستحکم تر کنند [3].

امااز مهم‏ترين راه‏هايي که با طيّ آن هرکس مي‏تواند بنابر ظرفيت وجودي، توان و همّت خود از معارف، آموزه‏ها، لطائف و حقائق قرآن استفاده کند، و معصومان‏عليهم السلام بر آن تکيه‏فراوان دارند، تدبّر( به معناي انديشيدن در عاقبت کارها، عواقب امور و نتايج عملکردها است) در آيات قرآن است؛ به ويژه آياتي که بيان کننده معارف مبدأ و معاد، عقائد، اخلاق، جامعه‏شناسي، جهان‏شناسي و انسان‏شناسي مي‏باشند و در بردارنده کليدي از کليدهاي گره گشاي مشکلات انسان در مسير به سوي خداوند متعال مي‏باشند.[4]

خلاصه اينکه جمع هر دو کار بسيار مفيد است يعني تلاوت همراه با تامل و تدبر، تلاوت همراه با تدبّر، موجب زيادي علم و کشف مسائل ديني و اطلاع پيداکردن بر حکمت‏ها و اسرار مخفي و شناخت حقوق خداوند، ائمّه‏عليهم السلام و ديگر صاحبان حق است. از اين رو، برخي از فقيهان ثواب تدبّر در قرآن را، از ثواب نمازهاي مستحبّي بالاتر دانسته‏اند.[5]

[1] کافي ج 2 ص 613 باب قرائة القران في مصحف حديث 1 و 4

[2] پايگاه حوزه7257

[3] بشارت :: خرداد و تير 1380، شماره 23                               

[4] مفردات راغب، واژه دبر؛ الميزان، ج 5، ص 26 (20 جلدي عربي)؛ تفسير نمونه، ج، 4، ص 27

[5] مشارق الشموس، محقّق خوانساري، ج 2، ص 503 (2 جلدي)، آل‏البيت.

/انتهاي پيام/